Page 60 - Book11_Neat

์
2.3 โปรแกรมแปลภาษาและอรรถประโยชน

่
้
่
ุ
ภาษาทีมนษย์อ่านได้จะเรียกว่า ภาษาระดับสูง (High Level Language) และโปรแกรมทีเขียนขึนมา
ิ
่
ด้วยภาษาระดับสูงจะเรียกว่า รหัสต้นก�าเนด (Source Code) ซึงเครืองคอมพิวเตอร์ไม่สามารถทีจะอ่านได้
่
่
่
จึงจะต้องมีการแปลรหัสต้นก�าเนดให้เปนรหัสภาษาเครือง (Object Code) ซึงจะท�าให้คอมพิวเตอร์เข้าใจใน
ิ
็
่
ค�าสั่งที่ผู้เขียนโปรแกรมได้สั่งให้ปฏิบัติการแปลรหัสต้นก�าเนิดให้เป็นรหัสภาษาเครื่อง จะต้องอาศัยตัวแปล
่
ซึงมี 2 ประเภท คือ
่
็
็
1. คอมไพเลอร์ (Compiler) เปนระบบปฏิบัติการเฉพาะในการแปลภาษาระดับสูง เปนภาษาเครือง
ส�าหรับการประมวลผล (Execute) โดยคอมพิวเตอร์
2. อินเตอร์พรีเตอร์ (Interpreter) เปนตัวแปล (Translator) รหัสต้นก�าเนดเปนรหัสภาษาเครือง ซึง
็
็
่
่
ิ
การแปลจะแปลแต่ละรหัสต้นก�าเนิดเป็นรหัสภาษาเครื่องและประมวลผลในเวลาเดียวกัน ดังรูปที่ 2.2
่
์
็
ส่วนโปรแกรมอรรถประโยชนจะเปนซอฟต์แวร์ระบบทีจะช่วยให้ผู้ท�าโปรแกรมหรือผู้ใช้มีความ
่
สะดวก ในการใช้เครืองคอมพิวเตอร์ เช่น ประกอบด้วยโปรแกรมใช้งานประจ�า (Routine) โปรแกรมท�างาน
ํ
ซ้า (Repetitive Tasks) และอืน ๆ ซึงสามารถแบ่งให้ผู้ใช้หลายคนใช้ร่วมกันได้
่
่

รูปที่ 2.2 กระบวนการแปลภาษา

(ที่มา : Laudon, Kenneth C. and Laudon, Jane P. (2000 : 176)

53