Page 161 - Kaikwan Book 2

EPILOGUE
Art seems so far from the rural village where I grew up but
I believe that life itself and daily living is so often an expression
of art though people do not realise this. I hope in the future
people in my village will understand what I draw and paint
and why I need to do it. I hope that they too may wish
to express themselves in art and feel the joy I experience
in creating art. That would make me very happy and fulfilled.
I hope my art works can be an aspiration to others to do
things that they love.

บทส่งท้าย

�
�
ั
�
ิ
สาหรับผม คาว่า “งานศิลปะ” น้น ช่างดูห่างไกลจากวิถีชีวิตและถ่นกาเนิด
ี
ของผมท่อยู่ห่างไกลความเจริญเหลือเกิน แต่ผมเชื่อว่ามนุษย์เราน้นใช้
ั
ชีวิตและความผูกพันอยู่กับงานศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นด้านการแสดงออก
ิ
ความรู้สึกนึกคิด ทัศนคติ แต่ส่งเหล่านี้อาจจะไม่ได้แสดงออกมาในการใช้
ชีวิตประจ�าวัน ส�าหรับความหวังของผมในอนาคต ผมหวังว่าคนในหมู่บ้าน
ของผมจะเข้าใจในส่งที่ผมท�า ส่งที่ผมต้องการส่อออกไป และร่วมยินดีกับ
ื
ิ
ิ
ผลงานทางศิลปะในชิ้นต่อๆ ไป โดยหวังว่า ผมหรืองานของผมนั้นอาจจะเป็น
แรงบันดาลใจให้กับใครสักคนที่ก�าลังท�าในสิ่งที่ตนรัก
ขอบคุณครับ
น้องเก้

Book Design : NAKKARIN CHAIPAYOM (Thailand Graphic Designer)
https://www.facebook.com/pastelinmood
https://www.facebook.com/nakkarinc.photo

Photographer : GERGPOOM INTAPURIYA

Printed at: THAMMASAT PRINTING HOUSE, 2015 (Thailand)
Tel. (+66)0-2564-3105 Ext. 6, (+66)0-2564-3108 Ext. 10
Fax (+66)0-2564-3119
http://www.tu.ac.th/org/tuprint

158 KAIKWAN : NO RIGHT NO WRONG IN ART NO RIGHT NO WRONG IN ART : KAIKWAN 159