Page 270 - วิทยาศาสตร์ ม.ต้น
P. 270
262
เลนสน์ ูนทาํ หนา้ ทีรวมแสงขนานไปตดั กนั ทีจุด ๆ หนึง ซึงแนวหรือทิศทางของแสงทีเขา้ มายงั
เลนส์สามารถเขียนแทนดว้ ยรังสีของแสง ถา้ แสงมาจากระยะไกลมากเรียกระยะนีว่า " ระยะอนนั ต์"
เช่น แสงจากดวงอาทิตยห์ รือดวงดาวต่างๆ แสงจะส่องมาเป็นรังสีขนาน เมือรังสีของแสงผา่ นเลนส์จะมี
การหกั เหและไปรวมกนั ทีจุด ๆ หนึงเรียกวา่ "จุดโฟกสั (F)" ระยะจากจุดโฟกสั ถงึ กึงกลางเลนส์ เรียกวา่
"ความยาวโฟกสั (f)" และเสน้ ตรงทีลากผ่านจุดศูนยก์ ลางความโคง้ ของผิวทงั สองของเลนส์เรียกว่า "
แกนมุขสาํ คญั (principal axis)"
ภาพทีเกดิ จากเลนส์นูน
ภาพจากเลนสน์ นู เป็นภาพทีเกิดจากรังสีหกั เหไปพบกนั ทีจดุ ๆ หนึง ซึงมที งั ภาพจริงและ
ภาพเสมือนขึนอยกู่ บั ตาํ แหน่งวตั ถุทีวางหนา้ เลนส์ ดงั รูป
รูปแสดงตวั อย่างภาพจริงและภาพเสมอื นทีเกดิ จากเลนส์นูน
(ก) การเกดิ ภาพเมอื วตั ถุอย่หู ่างเลนส์นูนระยะไกลกว่าความยาวโฟกสั
(ข) การเกดิ ภาพเมอื วตั ถุอย่หู ่างจากเลนส์นูนทีระยะใกล้กว่าความยาวโฟกสั
รูปแสดงตวั อย่างการเกดิ ภาพทีตาํ แหน่งต่าง ๆ ของเลนส์นูน
