Page 98 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

ํ
่
1.1 เมือนาคาเฉลยความเสยหายทีเกิดจากการเขาทําลายของมอดมาวิเคราะห ความแปรปรวน
ี
่
ี
่
ของขอมล (Table 1) พบวา ชนดของไผ ชนิดของสารเคมี และอิทธิพลรวมของชนิดไผและชนิดสารเคมี
ู
ิ
่
ี
่
ื
ั


ั
่
ี
่
ิ
่
่
ั
มีผลตอคาเฉลยความเสยหายทีเกิดจากการเขาทําลายของมอดอยางมีนยสาคัญยง ทีระดบความเชอมน
ํ
่

ี

ี

99% สวนระยะเวลาทีใชในการแช ไมมีผลตอคาเฉลยความเสยหายทีเกิดจากการเขาทําลายของมอด

่
่

่
ี
ี
ี
่
่
1.2 เมือเปรยบเทียบความแตกตางระหวางคาเฉลยของความเสยหายทีเกิดจากการเขา
ิ
ทําลายของมอดกบชนดของไผ โดยวิธี Duncan ’s multiple range test (Table 2) พบวา ไผบงใหญ
ั
มีคาเฉลยความเสยหายมากทีสด ไผหมาจ มีคาเฉลยความเสยหายนอยทีสด
ี
ี
ู

่
ุ
ุ
่
ี
่
่
ี
่
1.3 เมือเปรยบเทียบความแตกตางระหวางคาเฉลยของความเสยหายทีเกิดจากการเขา
ี
่

่
ี
ี
่
ิ
ทําลายของมอดกบชนดของสารเคมีทีใช โดยวิธี Duncan ’s multiple range test (Table 3) พบวาไมไผ
ั
้ํ
่



ุ
่
ี
ที่แชดวยนาสมควันไม 20% มีคาเฉลยความเสยหายมากทีสด รองลงไปไดแกไมไผทีแชดวย สะเดา 5%
่
ี
ั
ํ
่
ี
่
ุ

่

control หนอนตายอยาก 10% ตามลาดบ และไมไผทีแชในหางไหล 10% มีคาเฉลยความเสยหายนอยทีสด
ี
ี
ี
่
่
ั

่
โดยทีไมไผทีแชดวย สะเดา 5% control และหนอนตายอยาก 10% มีคาเฉลยความเสยหายใกลเคียงกน

และเมื่อนําคาเฉลียความเสยหายของไมทดลองทีเกิดจากการทําลายของมอด มาประเมินประสทธิภาพ
่
ิ
่
ี
ั

ของสารสกด พบวาสารสกัดหางไหล 10% อยในระดับดี (1) มีความเสียหายเล็กนอย (ไมเกิน 10 %)
ู

้
สวนสารสกดสะเดา 5% หนอนตายอยาก 10% และนาสมควันไม 20% อยในระดับปานกลาง
ั
ํ
ู
(2) มีความเสยหายปานกลาง (11 – 40 %)
ี
1.4 เมือเปรยบเทียบความแตกตางระหวางคาเฉลยของความเสยหายทีเกิดจากการเขา
่

ี
่
่
ี
ี
ทําลายของมอดกบอิทธิพลรวมของชนิดไผ และชนิดสารเคมี โดยวิธี Duncan ’s multiple range test
ั
ี
่
ุ
ี
่

ํ
้


่

(Table 4) พบวา ไผบงใหญทีแชดวยนาสมควันไม 20% มีคาเฉลยความเสยหายมากทีสด รองลงไป
ไดแก ไผบงใหญทีแชดวย สะเดา 5% control หนอนตายอยาก 10% และหางไหล 10% ซงมีคาเฉลย
ี่
ึ่
่
ั

ี
ี
ความเสยหายในระดบเดยวกน สวนไผหมาจทีแชดวยสารเคมีทุกชนด มีคาเฉลยความเสียหายอยใน
ู
ี
ิ
่
ั

ู
่

ั
ั
ี่
ระดบเดียวกนและมีคาเฉลยความเสียหายนอยกวาไผบงใหญ 
2. ไผซางหมน
ผลการศกษาดังแสดงใน Table 5-6
ึ
ี
2.1 เมือนาคาเฉลยความเสยหายทีเกิดจากการเขาทําลายของมอดมาวิเคราะหความแปรปรวน
่
่
ํ
่
ี

้
ํ
ของขอมล (Table 5) พบวาสารเคมีทีใชในการอาบนายาไผ มีผลตอการเขาทําลายของมอดแตกตาง
ู


่

อยางมีนัยสําคัญย่ง
ิ

่
ี
่
่
ี
ี
2.2 เมือเปรยบเทียบความแตกตางระหวางคาเฉลยความเสยหายทีเกิดจากการเขาทําลายของมอด
ั
กบสารเคมีชนิดตางๆทีใช โดยวิธี Duncan ’s multiple range test (Table 6) พบวา ไมไผซางหมน
่
่
ทีอาบนายาดวย Timbor 10% มีคาเฉลยความเสยหายมากทีสด รองลงไปไดแก control และไมไผ
่
ุ
ี

ํ
่
ี
้
ี
ํ
้
้
ํ
ํ
ํ
ที่อาบนายาดวยนาสมควันไม 14% ตามลาดับ ไผซางหมนที่อาบนายาดวย fipronil 2% มีคาเฉล่ย
้
84