Page 22 - การประมาณมวลชีวภาพ

21


ู
สมการที่ 1 ความสัมพันธระหวาง ปริมาตรลําตน กับ ขนาดเสนผานศนยกลางเพียง
อก (DBH)
ํ
ู
สมการที่ 2 ความสัมพันธระหวาง ปริมาตรลาตน กับ ขนาดเสนผานศนยกลาง
2
เพียงอกยกกําลังสองคูณความสูง (D H)
2
จะเหนวา คา R (the coefficient of determination) ของสมการที่ 2 สูงกวา สมการ
็
ํ
ที่ 1 แสดงวา สมการที 2 ใชประมาณการปริมาตรลาตนทีใหความถูกตองมากกวาสมการ ที่ 1

่
่
2
คา R (the coefficient of determination) คือ คาสัมประสิทธิ์การกําหนด แสดง
้
ั
่
่
่
่
ความแปรผันทีเกิดขึนกับตวแปร Y มีผลเนืองมาจากตัวแปร X คิดเปนกีเปอรเซ็นต เพือดูวาสมการ
่
การประมาณคามีความเหมาะสมทีจะนาไปใชไดมากหรือนอย คาทีคํานวณไดจะอยูในชวงระหวาง 0

่
ํ
ถึง 1
2
่
- กรณีทีคา R มีคาเขาใกล 1 แสดงวาตัวแปร X มีอิทธิพลตอตวแปร Y อยางมาก
ั
่
หมายความวา สมการการประมาณคาจะมีความเหมาะสมทีจะนาไปใชงานไดมาก
ํ
2
- กรณีที่คา R มีคาเขาใกล 0 แสดงวา ตวแปร X มีอิทธิพลตอตวแปร Y นอยมาก
ั
ั
หมายความวา สมการการประมาณคาจะมีความเหมาะสมทีจะนาไปใชงานไดนอย
ํ
่
่
ั
ั
2. การเลือกใชสมการที่ 2 ในการประมาณปริมาตรลําตนน้น ควรมนใจวาสามารถวัด
ความสูงของตนไมไดอยางแมนยําเทานั้น

3. การใชสมการที่ 1 ในการประมาณปริมาตรลําตน ทําไดงายและรวดเร็วกวา เพราะ

วัดเฉพาะขนาดเสนผานศูนยกลางเพียงอก ก็สามารถประมาณปริมาตรลําตนจากสมการได ซึ่งจะให
2
ความถูกตองสูงเมื่อคา R สูง

3. การสรางสมการมวลชีวภาพ

สมการมวลชวภาพของสวนลาตน กิง ใบ และราก ไดจากการสรางกราฟแบบการ
ี
่
ํ
กระจาย (scatter) โดยหาความสัมพันธระหวาง มวลชีวภาพ (ลําตน กิง ใบ และราก) กับขนาดเสน
่
ั


ผานศูนยกลางเพียงอก หรือ ขนาดเสนผานศูนยกลางเพียงอกยกกําลงสองคูณความสูง หรือ มวล
b
ชีวภาพลําตนหรือกิ่ง ในรูปของสมการยกกําลัง (power equation: Y = aX ) ดังนี้
ี
ั
ให แกน Y เปน มวลชวภาพ (W: กิโลกรม)
แกน X เปน ขนาดเสนผานศูนยกลางเพียงอก (DBH: เซนติเมตร)

2
ู
หรือ ขนาดเสนผานศูนยกลางเพียงอกยกกําลังสองคูณความสง (D H)

ี
ํ
หรือ มวลชวภาพลาตน (W : กิโลกรัม)
S
หรือ มวลชีวภาพกิ่ง (W : กิโลกรัม)
B