Page 176 - การเขียนโปรแกรมบนมาตรฐานเปิด

176

3.2. การรวบบรรทัด

เมื่อไม่สามารถเขียน code ทั้งหมดให้อยู่ในบรรทดเดียวกันได้ ควรมีการแบ่งปันท าตามหลักดังนี้
ั
ั
 แบ่งบรรทดหลังเครื่องหมายลูกน้ า ","
 แบ่งบรรทัดก่อนตัวด าเนินการ (Operators) เช่น +,-,*,/
 ส่วนแบ่งบรรทัดที่ระดับสูงมากกว่าระดับต่ า

 จัดให้บรรทดที่ทาการแบ่งมีระยะเดียวกันกับบรรทัดก่อนหน้า

ั
หาก ขั้นตอนข้างต้นท าให้การอ่านโค้ดเกิดความสบสนให้ใช้กันย่อหน้าเท่ากับการเคาะ space bar 8 ครั้งแทน
ั

ตัวอย่างของการแบ่ง Methods มีดังนี้
SomeMethod(longExpression1, longExpression2, longExpression3,

longExpression4, longExpression5),

var = someMethod1(longExpression1,

someMethod2((longExpression2,

longExpression 3))
แบ่งบรรทัดของของ Methods ที่มีความยาวเกินไปโดยท าการแบ่งหลังเครื่องหมาย","

ิ
ตัวอย่างการแบ่งบรรทัดของ expression ทางคณตศาสตร์มีดังนี้
longName1= longName2 * (longName3 + longName4 - longName5)

+4*longname6;// การแบ่งบรรทัดที่เหมาะสม
longName1= longName2 * (longName3 + longName4

- longName5) + *longname6;//ควรหลีกเลี่ยง

จากตัวอย่างจะเห็นว่าการแบ่งบรรทัดในตัวอย่างแรกมีความเหมาะสม เนื่องจากทาการแบ่งภายนอก

วงเล็บ และเป็นการแบ่งที่ระดับสูง ซึ่งต่างจากการแบ่งบรรทัดในตัวอย่างที่ 2 ซึ่งเป็นการแบ่งบันทัดภายในวงเล็บ

จึงควรหลีกเลี่ยง