Page 269 - แฟ้มสะสมผลงาน2-2561 อ.ต่อ
P. 269
ตีใกล้แสร้งไกล ตีไกลแสร้งใกล้ ซุนวูกล่ำวว่ำ เมื่อใดก็ตำมที่จะรุกโจมตีเมืองที่ไกลห่ำงออกไป จงหลอกล่อให้
ข้ำศึกรู้ว่ำเรำจะตีเมืองอื่นที่ใกล้กับเรำ หลอกให้ศัตรูคิดว่ำเรำ ไม่สำมำรถไปตีถึงเมืองนั้นได้ เมื่อครำใดที่เรำ
เข้ำโจมตี ศัตรูจะไหวตัวไม่ทันท ำให้รบชนะได้อย่ำงง่ำยดำย เฉกเช่นเดียวกับโจมตีเมืองที่อยู่ใกล้ แต่หลอกศัตรู
ว่ำเรำจะไปตีเมือง ที่ไกลห่ำงออกไป จงสู้รบให้เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชำติ
ไฟ - เมื่อยามบุก จงบุกให้เหมือนไฟ ให้รุกกระหน่ าให้โหมหนักไปเรื่อยเรื่อยจนทุกอย่างมอดไหม้
ภูเขา - เมื่อยามที่ตั้งรับ จงนิ่งสงบอย่างหุบเขา ไม่ให้ศัตรูจับได้ว่าเราซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
ลม - เมื่อยามเคลื่อนทัพ จงเคลื่อนให้เหมือนสายลม รวดเร็วโดยไม่ทิ้งร่องรอย
สิ่งที่ผู้ปกครองไม่พึงท ำในกำรยุทธ ผู้ที่ปกครองห้ำมท ำผิดกฎ 3 ข้อดังต่อไปนี้ หำกไม่ท ำตำมจะท ำให้ประสบ
กับควำมพ่ำยแพ้ได้สั่งให้รุกขณะไม่ควรรุก หรือสั่งให้ถอยขณะ เป็นต่อข้ำศึก ท ำให้กองทัพระส่ ำระสำยไม่เข้ำใจ
ในกิจกำรของกองทัพ แต่สั่งกำรตำมอ ำเภอใจ หรือสำมัญส ำนึกของตน ท ำให้เหล่ำขุนพลสับสนไม่เข้ำใจ
หลักกำรผสมผสำนกำรใช้ ก ำลังทหำรเหล่ำต่ำง ๆ ในกำรด ำเนินกลยุทธ์ แต่เข้ำแสดงบทผู้บัญชำกำร ท ำให้
เหล่ำนำยทหำรเกิดควำมลังเล สงสัย ไม่แน่ใจเมื่อเหล่ำทัพต่ำง ๆ ตกอยู่ในสภำพลังเล สงสัย สับสน ไม่แน่ใจ
ก็เกิดควำมระส่ ำ ระสำยในกองทัพ ศัตรูก็ฉวยโอกำสนี้เข้ำกระท ำและได้รับชัยชนะ เป็น ต่อฝ่ำยเรำ ปัจจัยสู่
ชัยชนะ กำรน ำกองทัพสู่ชัยชนะมีปัจจัย 5 ประกำร
1. รู้ว่าเมื่อใดควรรบ และไม่ควรรบ
2. รู้จักการออมก าลัง
3. นาย และพลทหารเป็นน้ าหนึ่ง ใจเดียวกัน
4. วางแผนและเตรียมการดี
5. มีขุนพลผู้ที่สามารถ และไม่ถูกแทรกแซงจากผู้ปกครอง
4. จากบทความในข้างต้น เกี่ยวข้องกับวิชาการน าเข้าและการส่งออกอย่างไร (5คะแนน)
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................

