Page 31 - MM 01.22
P. 31

Zaburzenia odżywiania u dzieci oraz dorosłych za każdym razem należy rozpatrywać indywidualnie.
          Od tego się zaczyna terapię. Trudno bowiem pomóc pacjentowi z bulimią, nie definiując przyczyn jej
          wystąpienia,  a  te  nigdy  nie  są  jednoznaczne.  Na  zaburzenia  odżywiania  u  dzieci  i  młodzieży
          szczególnie  istotny  wpływ  mają  grupy  rówieśnicze,  szkoła,  portale  społecznościowe,  a  także
          promowanie w mediach tzw. idealnej sylwetki.


          Do grupy pierwotnych zaburzeń odżywiania zalicza się:
          • anoreksję (jadłowstręt pierwotny),
          • bulimię (żarłoczność pierwotną).
          • bulimię (żarłoczność pierwotną).

          Do grupy wtórnych zaburzeń odżywiania zalicza się:
          • bulimoreksję – połączenie anoreksji i bulimii, w któr:ym okresy głodówki przeplatane
            są napadami kompulsywnego objadania się;
          • ortoreksję – głodzenie wynikające z przekonania, że większość produktów
            nie jest wystarczającą zdrowa;
          • bigoreksję – związaną z dążeniem do posiadania większej masy mięśniowej;
            objawia się nadmiernym spożyciem białka i odwodnieniem;
            objawia się nadmiernym spożyciem białka i odwodnieniem;
          • pregoreksję – anoreksję ciążową, która dotyczy kobiet starających się maksymalnie
            ograniczyć tycie w ciąży;
          • drunkoreksję – związaną z alkoholizmem chorobę polegającą na ograniczaniu
            spożywania pokarmów, aby móc pić alkohol bez ryzyka tycia;
          • kompulsywne objadanie się – czyli wewnętrzny przymus jedzenia dużych ilości, najczęściej poza
            stałymi porami posiłków. Objadanie się nie ma nic wspólnego z potrzebą zaspokojenia głodu.


          Zaburzenia odżywiania – anoreksja i bulimia wyznaczają katalog objawów charakterystycznych dla
 TERAPIA  Zaburzenia
          całej  grupy  zaburzeń.  Wtórne  zaburzenia  odżywiania  są  pod  wieloma  względami  odmianami
          anoreksji  lub  bulimii  (częściej  tej  pierwszej)  wynikającymi  z  konkretnych  warunków  społecznych


 W ZABURZENIACH ODŻYWIANIA  (ciąży, alkoholizmu, fanatycznego podejścia do zdrowej żywności).
          Podstawowymi objawami anoreksji są:
          • obniżenie masy ciała,
          • niska masa mięśniowa,
 Zaburzenia odżywiania to bardzo zróżnicowane choroby, łączy je natomiast   • zaburzenia hormonalne,
          • zaburzenia hormonalne,
 to, że wszystkie rozwijają się na podłożu psychicznym. Osoby cierpiące na   • syndrom małego serca.
 zaburzenia odżywiania z reguły wymagają wsparcia terapeutycznego.
          Podstawowym  objawem  bulimii  jest  natomiast  kompulsywne  objadanie  się,  prowokowanie
          wymiotów. Te ostatnie są antidotum na tycie. Osoby cierpiące na bulimię często stosują również
 Zaburzenia odżywiania wbrew pozorom nie rozwijają się wyłącznie u kobiet. Coraz częściej ich ofiarą   mordercze, wielogodzinne treningi.
 padają  również mężczyźni. Wpływ na  rozwój  bulimii, anoreksji  czy  pregoreksji  ma  nierealistyczny
 obraz szczupłego i wysportowanego ludzkiego ciała promowany w mediach, a także współczesny   Terapia zaburzeń odżywiania to żmudny i wymagający proces. Osoba cierpiąca na anoreksję, bulimię
          Terapia
 szybki  tryb  życia.  Leczenie  zaburzeń  odżywiania  powinno  uwzględniać  także  często  zaburzoną   lub też pochodne choroby powinna zostać zdiagnozowana przez psychiatrę. W przypadku zaburzeń
 sytuację rodzinną pacjenta oraz jego podatność na stres.  odżywiania u dzieci powinien być to psychiatra dziecięcy.


 Warto zdawać sobie sprawę, że rodzaje zaburzeń odżywiania łączy:  W W leczeniu zaburzeń odżywiania konieczne jest przejście przez wiele poziomów, od somatycznego do
 • zaburzony, negatywny obraz własnego ciała,  psychicznego.  Do  pracy  z  osobą  cierpiącą  na  zaburzenia  odżywiania  zaangażowani  są  także  inni
 • brak akceptacji samego siebie,
 • brak akceptacji samego siebie,  specjaliści.  W  zależności  od  potrzeb  mogą  to  być:  dietetyk,  kardiolog,  endokrynolog,  ginekolog.
 • trudność w rozumieniu i rozładowywaniu emocji,  Zdarza się, że konieczne okazuje się włączenie farmakoterapii. Kluczową formą leczenia zaburzeń
 • potrzeba nadmiernej kontroli wszystkich aspektów życia, w tym także odżywiania.  odżywiania jest psychoterapia.
   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36