Page 6 - ดนตรีพื้นบ้าน ภาคกลาง
P. 6
ซอ
ซอ
ซ อ
ซอสามสายเปนซอ ที่มีรูปรางงมที่สุด
ซึ่งมีใชในวงดนตรีไทยมาตั้งแตสมัยกรุงสุโขทัย
ม
า
สาม
ส
(พ.ศ. ๑๓๕๐) แลวซอสามสายขึ้นเสียง สาม
ระหวางสายเปนคูสี่ใชบรรเลงในพระราชพิธ ี สาย
สาย
า
ส
ย
อันเนื่องดวยองคพระมหากษัตริย
ภายหลังจึง บรรเลงประสมเปนวงมโหร ี
ี
3)ประเภทเครื องต
เ
ก
อ
ระนาดเอก
ร
ระนาดเอก
ะ
ด
า
น
ระนาดเอกเปนระนาดเสียงแหลมสูง
ประกอบดวยลูกระนาดที่ทําดวยไมไผบงหรือ
ไมเนื้อแข็ง เชน ไมชิงชัน 21-22 ลูก รอยเขา
ดวยกันเปนผืนระนาด และแขวนหัวทายทั้ง 2 ไวบนกลองเสียงที่เรียกวา
รางระนาด ซึ่งมีรูปรางคลายเรือ ระนาดเอกทําหนาที่นําวงดนตรีดวยเทคนิคการ
บรรเลงที่ประณีตพิศดาร มักบรรเลง 2 แบบ คือ ตีดวยไมแข็ง เรียกวา ปพาทย
ไมแข็ง และตีดวยไมนวม เรียกปพาทยไมนวม ระนาดเอกเรียงเสียงตํ่าไปหาสูง
จากซายไปขวา และเทียบเสียงโดยวิธีใชชันโรงผสม ผงตะกั่วติดไวดานลางทั้งหัว
และทายของ ลูกระนาด

