Page 104 - คู่มือการศึกษาทางไกล ม3

กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ภาคเรียนที่ ๒ ๘๕

ลัทธิอิมเพรสชั่นนิสม์ (Impressionism)
ิ
ศิลปะแบบอมเพรสชันนิสม์ จะมุ่งเน้นการวาดภาพที่จับสายตาสัมผัสรับรู้ในช่วงเวลานั้น
ื้
และเป็นช่วงเวลาที่ฉับพลัน มีการแยกแยะสีที่เข้ามาประกอบกันเป็นแสงส่องสิ่งต่าง ๆ ท าให้เกิดพนผิวภาพ
ิ
ที่เต็มไปด้วยสีสันที่เต็มไปด้วยความเคลื่อนไหวไม่หยุดนิ่ง ลักษณะของภาพวาดแบบอมเพรสชั่นนิสม์
คือการใช้พกันตระหวัดสีอย่างเข้ม ๆ ใช้สีสว่าง ๆ มีส่วนประกอบของภาพที่ไม่ถูกบีบ เน้นไปยังคุณภาพ
ู่
ที่แปรผันของแสง (มักจะเน้นไปยังผลลัพธ์ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของเวลา) เนื้อหาของภาพเป็น

เรื่องธรรมดา ๆ และมีมุมมองที่พิเศษ
ิ
จิตรกรแนวอมเพรสชั่นนิสม์ ได้ฉีกกรอบการวาดที่มาตั้งแต่อดีต มักจะวาดภาพกลางแจ้งมากกว่าใน
ห้องสตูดิโออย่างที่ศิลปินทั่วไปนิยมกัน เพื่อที่จะลอกเลียนแสงที่แปรเปลี่ยนอยู่เสมอในมุมมองต่าง ๆ

ศิลปินที่ส าคัญของกลุ่มอมเพรสชันนิสม์ ได้แก่ โคลด โมเนต์ (Claude Monet) ซิสเลย์ (Alfred
ิ
Sisley) เดอกาส์ (Edgar Degas) ปิซาโร (Camille Pissarro) เรอนัว (Pierre - Auguste Renoir) มาเนต์

(Edouard Manet)

์
มาเนต (Edouard Manet), The Luncheon on the Grass(Le déjeuner sur l'herbe), 1863.

ลัทธิโพสต์ อมเพรสชั่นนิสต์ (Post Impressionism)
ิ
ศิลปะแบบโพสต์อมเพรสชันมิสม์ เกิดขึ้นทางเหนือของยุโรป โดยที่ศูนย์กลางอยู่ที่
ิ
ประเทศเยอรมัน ศิลปะแบบโพสต์ อมเพรสชันมิสม์ มุ่งการแสดงออกทางความรู้สึก อารมณ์ จิตวิญญาณ
ิ
มากกว่ามุ่งน าเสนอความเป็นจริงทางวัตถุ สื่อผ่านการใช้สีที่รุนแรงและเกินความเป็นจริง โดยเน้นความพอใจ

ของศิลปินเป็นหลัก ไม่ยึดถือกฎเกณฑ์ และธรรมเนียมใด ๆ ในอดีต สีที่ใช้จะสื่อถึงพลังที่ถูกบีบคั้นบังคับกดดัน
ที่อยู่ในความรู้สึกนึกคิดของจิตใจคน เป็นการปดปล่อยอารมณ์ผ่านสีและฝีแปรงที่ให้ความรู้สึกที่รุนแรงกดดัน

ฝีแปรงที่อิสระ

ศิลปินในกลุ่มนี้ได้แก่ แวนโกะ (Vincent Van Gogh) โบนนาร์ด (Pierre Bonnard) เซซาน (Paul
Cezanne) โกแกง (Paul Gauguin)