Page 118 - แม่ไม้ใหญ่แห่งแผ่นดิน ในป่าชุมชน.indd

9/6/2559 BE 10:10 9/6/2559 BE 10:10

๑๑๗

แกเมือถูกอากาศ หูใบรูปหอกรวงงาย แผนใบเปนรูปไขควํา มีขนนม ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมน ขอบใบจกฟน
ไมตนสง 25-40 เมตร มพูพอนทีโคนตน เปลือกเรยบสีเทา ยอดออนมขนนุม มยางสีขาวหมน เปลยนเปนสีนําตาล


ั
้
ี
ี 

ี
่
่ ี
้
ึ
้
้
ิ
ู
ี

้
่


ี
้ เลือย ผลเมือสุกมีสีแดงอมมวง อยในประเภทตนไมใชฆา นํายางมีสีขาวทีไดจากการกรีดเปลือกของลําตนใชทาหัว ้ ลูกดอก เพือใชในการยิงสัตวและลาสัตวใหญ แตกอนจะรบประทานเนอสัตวนันใหเฉือนเอาเนือรายทีมสเขยวอันเกิด ื จากพิษยางนองออกจนหมดกอนจึงรับประทานได และหามสมผสถกแผลของคนเพราะอาจดูดซมเขาสูรางกาย ออก ู ั ั ฤทธิถึงตายได แตยางนองเปนตํานานพิษแกพิษได ถาเปนแผลถกงูกัด ไมวาจะเปนงชนดใด รวมทังตะขาบ แมงปอง ู ั ื ่

ุ

่
Antiaris toxicarica Lesch. MORACEAE นอง (ภาคกลาง), ยางนองขาว (นครราชสีมา), โตะเหล (แมฮองสอน), หมากลินอาง (เชียงใหม), ้ เทียนขโมย (เพชรบูรณ)  เซนติเมตร (ทีระดับ 1.30 เมตร) ่ เมตร ทิศเหนอ – ใต 25 เมตร ื ทิศตะวันออก – ตะวนตก 20 เมตร ั 700272 E, 1810478 N ี ่  ู ั     สามารถใชยาง ของตนยางนองทาตรงบริเวณแผลทมีรอยกัด เพอรกษาพิษจากสัตวเหลานันได ี ่

: : : 640 : 50 : ขนาดความกวŒาง/ยาว ของเรือนยอด : : : ี 

ยางน‹อง ชือวิทยาศาสตร ่ ชือวงศ ่ ชือทŒองถิน ่ ่ ขนาดความโต ความสูง จุดพิกัด ู ่ ่ ่  ่  ์

ยางน‹อง สํานักจดการทรพยากรปาไมที 4 สาขาพิษณุโลก ่  ั ของปา และรูสึกถึงความภาคภูมใจทีบรรพบุรุษไดรวม ่ ิ กันดูแลรักษาปา และเปนตนแบบใหคนรุนหลังสบทอด ื เจตนารมยตอไป นายนิเวศน เชือหงส ผูใหญบานคน  ้ ปจจบันกลาววา เมอสมัยกอนจะมีการทําสัมปทาน ปาไม แตชาวบานรวมตัวกนตอตานไมใหตดตนไม แต ั  ั สมัยกอนก็ยงมีชาวบานบางคนเขาไปขโมยตัดตนไม เพือนาไปสรางบานเรือนทีอยูอาศัย สภาพปาปจจุบัน ่ นมสภาพทสมบรณเพราะชาวบานรวมถึงกรรมการปา ้ ชมชนหามคนเขาไปตัดตนไมภายในปาชมชน ปจจุบันนี ุ ยงมสตวปาอาศัยอยู เชน หมาปา, กระตายปา, ตวนม, ิ ่ ั 
ณ ป†าชุมชนบŒานวังไทรทองเหนือ
หมูที 7 ตําบลซับเปบ อําเภอวังโป†ง จังหวัดเพชรบูรณ

่
ื
ั
ั
ี ู ่  กระรอก, ง, นกตางๆ ฯลฯ  ู
ํ ั
ุ
ี
ี
่
 ี ้
ุ ั
่ ู
‹  ้ ื ่ ู  ้ ู ุ 

) !à @ : @ Ą ! G!# Ą ปาชมชนบานวังไทรทองเหนือ ปาแหงนีชาวบาน  ชวยกันดูแลรักษามาตังแตสมัยปู ยา ตา ยาย เนองจาก บรเวณพนทปาชมชน แหงน ชาวบานเรียกวาเขาป ี ้ เนองจากสมัยกอนชาวบานเลาตอๆ กนมาวาเปนภเขา ั ทคุณปคนสมยกอนมาอาศัยอยูทีภเขาแหงนี ชาวบาน ู ่  จงชวยกนดแลรกษาปาบรเวณเขาปู ไวมาตงแตรนป ยา ้ ั ิ ตา ยาย เพราะเปนภเขาศักดสทธ ไมมใครกลาเขาไปตัด ี ์ ิ ิ ์ ิ ตนไม จึงทาใหปจจุบนมีตนไมขนาดใหญ ตน “นอง”   “ยางนอง” ใหรนลกหลานไดเห็นความอุดมสมบูรณ

øô øô ßE)H)ĊG3 E3 E$! ! G!#: ) !à ! < < ĉ ĉ E$ ĉ E3 ĉ ĉ H)ĊG3 ĉ ĉ ßE) ĉ  ุ  ้ ุ ี ่ ื ้ ิ ื ่  ั  ู ่ ี ั ู ั ึ ู ั  ํ   ู ุ ๑๑๖ AW_Forest_Book_84_59-09-05.indd 116-117 AW_Forest_Book_84_59-09-05.indd 116-117