Page 162 - แม่ไม้ใหญ่แห่งแผ่นดิน ในป่าชุมชน.indd

9/6/2559 BE 10:11 9/6/2559 BE 10:11

๑๖๑

่
ํ ้
ี

่
้
่
ี

ํ
้
ู 
็

ี
ุ
้ เตงใหญเปนไมใหญในปาชุมชนปาโคกหลุบ เรอนยอดเปนพมกวาง ลาตนเปลาตรงหรือคดงอ ใบเดี่ยว ื ้ แขนง ดอกขนาดเลก ออกตามงามใบหรือปลายกิง ชอดอกมีขนนม กลีบดอก 5 กลีบ สีขาวแกมเหลืองออน มีกลินหอม ุ ู เปน 5 แฉก เกสรเพศผู ขนาดเลก จํานวนมาก อยูรอบเกสรเพศเมีย รังไขอยเหนือวงกลีบ ยอดเกสรเพศเมียเปน 3 
Shorea obtusa Wall. ex Blume DIPTEROCARPACEAE เซนติเมตร (ทีระดับ 1.30 เมตร) ่ ทิศเหนือ – ใต 6*7 เมตร ทิศตะวันออก – ตะวนตก 7*8 เมตร ั 48Q 0235846 1791769N ื เรียงสลับ ใบรูปขอบขนาน หรือรูปไขกลับ ขนาดของใบ ใบบิดขึนลง เนอใบหนา สีเขียวอมเหลือง ใบออนมขนประปราย ใบแกเกลียง โคนใบทูหรือมน ปลายใบมนหรือแหลม กานใบมักคดงอ ใบแกกอนรวงสีเหลือง สม แดง ดอกเปนชอแยก ่ โคนกลีบซอนทับกัน ปลายกลีบแยกกันและจีบเวียนตามกันเปนรปกังหันกลีบเลียง 5 กลบ โคนเชือมติดกันปลายแยก  พู ผลเปนรูปไข ปกรูปใบหอกกลับ ปกยาว 3 ปก ปกสน 2 ปก เมล็ดม 1 เมลดเปลือกนอกสีนําตาลปนเทา แตกเปน ้ ั สะเก็ด ไมใชในการกอสราง

: : จิก : 244 : เมตร 15 : ขนาดความกวŒาง/ยาว ของเรือนยอด : : : ็ ็ 

ชือวิทยาศาสตร ่ ขนาดความโต ็ ้

เต็ง ่ ชือวงศ ่ ชือทŒองถิน ่ ความสูง จุดพิกัด

ศนยสงเสรมวนศาสตรชมชนท 10 (ขอนแกน) ี ่ ุ  ิ รัฐหลายหนวยงานเขาสนบสนน และรวมกันออกกฎ ุ ั ระเบียบ การอนุรกษ จนทําใหปามีความอุดมสมบรณ  เปนแหลงอาหาร อาหารปามทงเห็ดตาง ๆ ผักหวาน ั ้ ี ปา สมนไพรชนิดตาง ๆ และยงสรางรายไดและ ลดราย ั จายใหกับชมชนในการเก็บหาของปาในพืนทีปาชุมชน การตระหนักในคุณประโยชนของปาชุมชน จนทุก ๆ ป มการปลูกปาเพม และใชพิธีกรรมเชนการบวชปามาใช เพือรวมกันรกษา จะเปนกาวแรกของการพึงพาตวเอง
ณ ป†าชุมชนบŒานโคกหลุบกุง
หมูที 14 ตําบล โพนเพ็ก อําเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก‹น
เต็ง   ู ่ ้ ั ่

ั
ู
ั ่ ิ ่
ุ อยางเขมแขงและยังยืน ็
ุ 

่
ี

่ ั ิ ่

่ ั ี ็
‹ ้ ั ี ั ิ ่
) !à @ : @ ! G!# Ą Ą ปาชุมชนปาโคกหลุบกง บานโพนเพ็ก ตงอยูทองที ุ บานโพนเพก ตาบลโพนเพก อาเภอมญจาคร จงหวด ั ํ ็ ขอนแกน โดยมเนอทประมาณ 486 ไร 2 งาน 13 ่ ี ตารางวา ซงเปนพนทปาทเหลอจากการจดสรรทีดน ื ี ่ ี ่ ทํากินและการบุกรกแผวถางปาเพือทําการเกษตรของ ่ ราษฎรในชุมชน ทําใหปาลดลงอยางรวดเร็วรวมถึง การเกดไฟปาอยางรุนแรง ทาใหชาวบานเรมเหนความ ํ สําคญเกยวกบปาชุมชน จึงไดจัดตังคณะกรรมการ ้ ในการดูแลรักษาปาขนกันเอง ตอมามีหนวยงานภาค

øô øô ßE)H)ĊG3 E3 E$! ! G!#: ) !à < < ! ĉ ĉ E$ ĉ ĉ E3 H)ĊG3 ĉ ĉ ĉ ĉ ßE) ํ ็  ื ้ ี ื ้ ึ ่ ุ ิ ั ี ่ ั ้ ึ ๑๖๐ AW_Forest_Book_84_59-09-05.indd 160-161 AW_Forest_Book_84_59-09-05.indd 160-161