Page 140 - สังคมศึกษา ม.ต้น สค 21001

131

ุ
1. ขอตกลงการใหสิทธิพิเศษทางศลกากร (Preferential Tariff Agreement) เปนขอตกลง
เพื่อลดภาษีใหแกกันและกัน โดยอัตราภาษีที่เรียกเก็บจะนอยกวาอัตราภาษีที่เรียกเก็บจากประเทศที่สาม เชน
การรวมตัวกันของกลุม LAIA (Latin American Integration Association) , ASEAN และ Trade Expansion

and Cooperation Agreement เปนตน

2. สหภาพศุลกากรบางสวน (Partial Customs Union) การรวมตัวทางเศรษฐกิจในรูปแบบนี้
ประเทศที่ทําขอตกลงกันยังคงอัตราภาษีไวในระดับเดิม แตมีการกําหนดอัตราภาษีศุลกากรในการคากับประเทศ

ภายนอกกลุมรวมกัน
3. เขตการคาเสรี (Free Trade Areas) ในเขตการคาเสรี การซื้อขายสินคาและบริการระหวาง

ประเทศภาคี สามารถทําไดอยางเสรีปราศจากขอกีดกันทางการคา ทั้งมาตรการทางภาษีและมาตรการกีดกัน
ทางการคาที่มิใชภาษี ในขณะเดียวกันแตละประเทศสมาชิกยังคงสามารถดําเนินนโยบายกีดกันทางการคา

กับประเทศนอกกลุมไดอยางอิสระ เชน การรวมตัวกันของกลุม EFTA , NAFTA และ CER เปนตน

4. สหภาพศุลกากร (Customs Union) เปนรูปแบบของการรวมกลุมทางเศรษฐกิจที่มีระดับความ
เขมขนสูงขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง โดยการรวมกลุมในลักษณะนี้ นอกจากจะขจัดขอกีดกันทางการคาออกไปแลว

ยังมีการกําหนดพิกัดอัตราภาษีศุลกากรในการคากับประเทศภายนอกกลุมรวมกัน และใหมีอัตราเดียวกันดวย

5. ตลาดรวม (Common Market) รูปแบบของการรวมกลุมประเภทนี้ นอกจากจะมีลักษณะ
เหมือนกับสหภาพศุลกากรแลว การเคลื่อนยายปจจัยการผลิต (แรงงาน ทุน และเทคโนโลยี) สามารถทําไดอยาง

เสรี เชน การรวมตัวกันของกลุม EU กอนป 1992

6. สหภาพทางเศรษฐกิจ (Economic Union) นอกจากจะมีการคาเสรี การเคลื่อนยายปจจัยการ
ผลิตอยางเสรี และนโยบายการคารวมแลว ยังมีการประสานความรวมมือกันในการดําเนินนโยบายทางเศรษฐกิจ

ทั้งนโยบายการเงิน และการคลังอีกดวย เชน การรวมตัวของกลุม EU ในปจจุบัน

7. สหภาพทางเศรษฐกิจแบบสมบูรณ (Total Economic Union) เปนการรวมตัวทางเศรษฐกิจ
ที่มีความเขมขนมากที่สุด จะมีการจัดตั้งรัฐบาลเหนือชาติ และมีนโยบายทางเศรษฐกิจเดียวกัน

การมีขอตกลงทางการคาเสรีและบทบาทของ WTO

ุ
ั
แกตตหรือองคการการคาโลก (WTO) ในปจจุบันมีวัตถประสงคที่สําคญประการหนึ่งคือ ตองการให

การคาโลกดําเนินไปอยางเสรี บนพื้นฐานของความเทาเทียมกัน คือ ไมมีการเลือกปฏิบัติระหวางประเทศภาคี
สมาชิก

การจัดตั้งกลุมเศรษฐกิจในระดับภูมิภาคไมวาจะอยูในรูปทวิภาคีหรือพหุภาคีความเปนเสรีทางการคา
มากขึ้นระหวางประเทศในกลุม แตไมอาจหลีกเลี่ยงการกีดกันทางการคาตอประเทศนอกกลุมไปได เมื่อพิจารณา

จากบทบัญญัติของ WTO จะเห็นไดวา การรวมกลุมหรือการทําความตกลงทางการคาระดับภูมิภาคเชนนี้เปนสิ่ง

ที่ดําเนินการได ถือวาเปน “ขอยกเวน” อยางหนึ่งของ WTO ที่ประเทศภาคีสมาชิกสามารถเลือกปฏิบัติได
ระหวางประเทศในกลุมกับประเทศนอกกลุม แตจะตองดําเนินการใหสอดคลองกับเงื่อนไขที่กําหนดไวใน

บทบัญญัติมิฉะนั้นอาจจะขัดกับพันธกรณีภายใต WTO ได