Page 173 - หนังสือเรียนรายวิชาบังคับ ภาษาไทย ม.ต้น พท.21001
P. 173
164
เจาเนื้อออน
เจาเนื้อออนเอย ออนแมจะกินนม
แมจะอุมเจาออกชม กินนมแลวนอนเปลเอย
เพลงกลอมเด็กในแตละภาค
ในประเทศไทยเรานั้นมีเพลงกลอมเด็กอยูทั่วทุกภาค เนื้อรองและทํานองจะตางกันไป มีชื่อเรียก
หลายอยาง เชน ภาคเหนือเรียก “เพลงนอนสาหลา” “นอนสาเดอ” ภาคกลางเรียก “เพลงกลอมเด็ก”
“เพลงกลอมลูก” สวนภาคใตเรียก “เพลงชานอง” เพลงนองนอน” และ “เพลงรองเรือ” โดยเพลง
กลอมเด็กเปนคติชาวบานประเภทใชภาษาเปนสื่อที่ถายทอดจากปากตอปากแตโบราณ เรียกวา
“มุขปาฐะ” มีลักษณะเปนวัฒนธรรมพื้นบานที่มีบทบาทและหนาที่แสดงเอกลักษณของแตละชุมชน
เพลงกลอมเด็กภาคกลาง
เพลงกลอมเด็กภาคกลางเปนที่รูจักแพรหลายและมีการบันทึกไวเปนหลักฐานมากกวา
เพลงกลอมเด็กภาคอื่น ซึ่งจะสะดวกแกการศึกษาคนควา การฟนฟูและการอนุรักษ โดยไมมีชื่อเฉพาะ
สําหรับเรียกเพลงกลอมเด็กภาคกลาง เนื่องจากขึ้นตนบทรองดวยคําหลากหลายชนิดตามแตเนื้อหา
ของเพลง ไดมีการศึกษาแบงประเภทเนื้อหาของเพลงกลอมเด็กภาคกลางไวคลายกัน คือ
1. ประเภทสะทอนใหเห็นความรักความผูกพันระหวางแมกับลูก ดังจะเห็นไดจากถอยคํา
ที่ใหเรียกลูกวาเจาเนื้อละเอียด เจาเนื้ออุน เจาเนื้อเย็น สุดที่รักสุดสายใจ เปนตน
2. ประเภทสะทอนใหเห็นความเปนอยูของไทยภาคกลางในดานตาง ๆ เชน ความเจริญ
ทางวัตถุประเพณี วัฒนธรรมตาง ๆ ความศรัทธา ความเชื่อ คุณธรรมประจําใจ อารมณขันและ
การทํามาหากินของประชาชน
3. ประเภทใหความรูดานตาง ๆ เชน ความรูทางภาษา ธรรมชาติวิทยา วรรณคดี นิทาน
ภูมิศาสตร ประวัติศาสตร แบบแผนการปกครองและครอบครัว
ลักษณะทํานองและลีลาของเพลงกลอมเด็กภาคกลาง จะเปนการขับกลอมอยางชา ๆ
เชนเดียวกับภาคอื่น ๆ กลุมเสียงก็จะซ้ํา ๆ เชนกัน แตจะเนนการใชเสียงทุมเย็น และยึดคําแตละคํา
ใหเชื่อมกลืนกันไปอยางไพเราะ ออนหวาน ไมใหมีเสียงสะดุด ทั้งนี้ เพื่อมุงใหเด็กฟงจนหลับสนิทในที่สุด
ตัวอยางเพลงกลอมเด็กภาคกลาง
โอละเหเอย แมจะเหใหนอนวัน
ตื่นขึ้นมาจะอาบน้ําทําขวัญ นอนวันเถิดแมคุณ
พอเนื้อเย็นเอย แมมิใหเจาไปเลนที่ทา
จระเขหรา มันจะคาบเจาเขาถ้ํา
เจาทองคําพอคุณ

