Page 253 - รวมระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม ประจำปี 2563
P. 253

๒๔๐           ส ำนักคณะกรรมกำรบริหำรศำลยุติธรรม




            ในกำรเดินทำงไปรำชกำรตำมอัตรำส ำหรับต ำแหน่งประเภท ระดับ หรือชั้นที่ตนท ำกำรแทน
            ช่วยท ำงำนชั่วครำวในต ำแหน่ง รักษำกำรในต ำแหน่ง หรือรักษำรำชกำรแทน

                          ในกรณีที่เป็นกำรเดินทำงไปรักษำกำรในต ำแหน่ง หรือรักษำรำชกำรแทนในต ำแหน่ง

            ประเภท ระดับ หรือชั้นที่ต่ ำกว่ำ ให้ผู้เดินทำงมีสิทธิได้รับค่ำใช้จ่ำยในอัตรำส ำหรับต ำแหน่งประเภท

            ระดับ หรือชั้นที่ตนด ำรงอยู่

                           ข้อ ๑๔ กำรเดินทำงไปรำชกำร ถ้ำผู้เดินทำงหยุดอยู่ที่ใดโดยไม่มีเหตุอันควร ไม่มีสิทธิ

            ได้รับค่ำใช้จ่ำยในกำรเดินทำงส ำหรับระยะเวลำที่หยุดนั้น


                           ข้อ ๑๕ ผู้เดินทำงไปรำชกำรซึ่งเป็นผู้ได้รับเบี้ยเลี้ยงประจ ำ จะเบิกเบี้ยเลี้ยงเดินทำง
            ตำมระเบียบนี้ได้เมื่องดเบิกเบี้ยเลี้ยงประจ ำ


                           ข้อ ๑๖ กำรเบิกค่ำเช่ำที่พกเท่ำที่จ่ำยจริง ให้ผู้เดินทำงไปรำชกำรใช้หลักฐำนในกำร
                                                   ั
            ขอเบิกค่ำเช่ำที่พักได้อย่ำงใดอย่ำงหนึ่ง ดังนี้

                           (๑) ใบเสร็จรับเงินหรือใบแจ้งรำยกำรของโรงแรมหรือที่พกแรมที่มีข้อควำมแสดงว่ำ
                                                                               ั
            ได้รับช ำระเงินค่ำเช่ำที่พกเรียบร้อยแล้ว โดยเจ้ำหน้ำที่รับเงินของโรงแรมหรือที่พกแรมลงลำยมือชื่อ
                                                                                      ั
                                  ั
            วัน เดือน ปี และจ ำนวนเงินที่ได้รับ หรือ

                                                    ั
                           (๒) ใบแจ้งรำยกำรค่ำเช่ำที่พกที่บันทึกด้วยเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งแสดงว่ำได้รับช ำระ
            เงินจำกผู้เดินทำงแล้ว โดยไม่ต้องมีลำยมือชื่อเจ้ำหน้ำที่รับเงินของโรงแรมหรือที่พกแรม แต่ผู้เดินทำง
                                                                                      ั
            จะต้องลงลำยมือชื่อรับรองว่ำผู้เดินทำงได้ช ำระค่ำเช่ำที่พักตำมจ ำนวนที่เรียกเก็บนั้นแล้ว


                           ข้อ ๑๗ กำรเบิกค่ำเช่ำที่พักในอัตรำห้องพักคู่ที่ผู้เดินทำงไปรำชกำรใช้สิทธิเบิก

            ค่ำใช้จ่ำยในกำรเดินทำงอยู่ต่ำงหน่วยเบิกจ่ำยกัน แต่ต้องใช้ใบเสร็จรับเงินหรือใบแจ้งรำยกำรของ
            โรงแรม หรือที่พกแรมชุดเดียวกัน ให้ผู้เดินทำงฝ่ำยหนึ่งใช้ต้นฉบับ อีกฝ่ำยหนึ่งใช้ส ำเนำภำพถ่ำยที่ผู้นั้น
                           ั
            รับรองส ำเนำถูกต้อง โดยให้มีบันทึกแนบท้ำยระบุว่ำรำยกำรใดที่ฝ่ำยหนึ่งฝ่ำยใดจะเป็นผู้เบิกฝ่ำยเดียว

            และรำยกำรใดทั้งคู่จะเป็นผู้เบิกฝ่ำยละเป็นจ ำนวนเท่ำใด ทั้งต้นฉบับและฉบับส ำเนำภำพถ่ำย

            และลงลำยมือชื่อของผู้เดินทำงทั้งคู่ในแต่ละฉบับ

                                                  ั
                           ข้อ ๑๘ กำรเบิกค่ำเช่ำที่พกกรณีที่เจ้ำภำพผู้จัดประชุมเป็นผู้เรียกเก็บค่ำเช่ำที่พกจำก
                                                                                                  ั
            ผู้เดินทำงไปรำชกำรโดยตรง ให้ผู้เดินทำงใช้ใบเสร็จรับเงินหรือใบแจ้งรำยกำรที่เจ้ำภำพผู้จัดประชุม

            ได้เรียกเก็บค่ำเช่ำที่พักเป็นหลักฐำนเพื่อขอเบิกค่ำเช่ำที่พักก็ได้


                                                                        ั
                          ข้อ ๑๙ เมื่อปรำกฏว่ำโรงแรมใดเรียกเก็บค่ำเช่ำที่พกสูงกว่ำอัตรำที่เรียกเก็บจำกบุคคล
            ทั่วไปตำมปกติ ออกใบเสร็จรับเงินเกินกว่ำจ ำนวนเงินที่โรงแรมเรียกเก็บ ออกใบเสร็จรับเงินให้

            โดยผู้เดินทำงไปรำชกำรมิได้เข้ำพก หรือมีพฤติกำรณ์ในทำงทุจริตร่วมกับผู้เดินทำงไปรำชกำร
                                             ั
   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258