Page 263 - รวมระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม ประจำปี 2563

๒๕๐ ส ำนักคณะกรรมกำรบริหำรศำลยุติธรรม

ั
(๖) ค่ำพำหนะเดินทำงไปกลับระหว่ำงสถำนที่อยู่ ที่พก หรือสถำนที่ปฏิบัติรำชกำร
กับสถำนีพำหนะ และค่ำใช้จ่ำยอื่นที่จ ำเป็นเนื่องในกำรเดินทำงไปรำชกำร กรณีที่มิได้รับควำมช่วยเหลือ

ให้เบิกได้ตำมสิทธิ กรณีได้รับควำมช่วยเหลือต่ ำกว่ำสิทธิที่พงได้รับ ให้เบิกสมทบเฉพำะส่วนที่ขำด
ึ
ตำมจ ำนวนที่ได้จ่ำยจริง รวมแล้วต้องไม่เกินกว่ำสิทธิที่พึงได้รับ

ข้อ ๕๕ เบี้ยเลี้ยงเดินทำงไปรำชกำรต่ำงประเทศให้เบิกได้ในลักษณะเหมำจ่ำย

ตำมบัญชีหมำยเลข ๘ ท้ำยระเบียบนี้

ผู้เดินทำงไปรำชกำรต่ำงประเทศที่มิได้เบิกเบี้ยเลี้ยงเดินทำงตำมวรรคหนึ่ง ให้เบิก

ค่ำอำหำรและค่ำเครื่องดื่ม รวมทั้งค่ำภำษีและค่ำบริกำรที่โรงแรม ภัตตำคำร หรือร้ำนค้ำ เรียกเก็บ

จำกผู้เดินทำงไปรำชกำรได้เท่ำที่จ่ำยจริง ให้เบิกค่ำใช้สอยเบ็ดเตล็ดได้ในลักษณะเหมำจ่ำย และหำก
เดินทำงไปรำชกำรตั้งแต่เจ็ดวันขึ้นไป ให้เบิกค่ำท ำควำมสะอำดเสื้อผ้ำส ำหรับระยะเวลำที่เกินเจ็ดวัน

ได้เท่ำที่จ่ำยจริง ภำยในวงเงินและเงื่อนไขตำมบัญชีหมำยเลข ๘ ท้ำยระเบียบนี้

ผู้เดินทำงไปรำชกำรต่ำงประเทศจะเลือกเบิกค่ำใช้จ่ำยตำมวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง

ี
ได้เพยงอย่ำงเดียวตลอดระยะเวลำของกำรเดินทำงไปรำชกำรต่ำงประเทศนั้นไม่ว่ำจะเดินทำงไป
ประเทศเดียวหรือหลำยประเทศก็ตำม
ื่
ในกรณีที่ผู้เดินทำงไปรำชกำรเจ็บป่วยและจ ำเป็นต้องพกเพอรักษำพยำบำล ให้น ำ
ั
ข้อ ๒๘ มำใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๕๖ กำรนับเวลำเดินทำงไปรำชกำรต่ำงประเทศเพอค ำนวณเบี้ยเลี้ยงเดินทำง
ื่
ให้นับตั้งแต่ประทับตรำหนังสือเดินทำงออกจำกประเทศไทยจนถึงเวลำที่ประทับตรำหนังสือเดินทำง
เข้ำประเทศไทย

ในกรณีกำรเดินทำงที่ใช้เอกสำรอย่ำงอื่นซึ่งมิใช่หนังสือเดินทำง เวลำที่ถือว่ำเป็นเวลำ

เข้ำและออกจำกประเทศไทยให้ใช้เวลำประทับตรำเข้ำและออกในเอกสำรนั้น

ั
เวลำเดินทำงไปรำชกำรในกรณีที่มีกำรพกแรม ให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน ถ้ำไม่ถึง
ยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง

ให้ถือเป็นหนึ่งวัน

ั
เวลำเดินทำงไปรำชกำรในกรณีที่มิได้มีกำรพกแรม หำกนับได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง
และส่วนที่ไม่ถึงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง ให้ถือเป็นหนึ่งวัน หำกนับได้ไม่เกินสิบสองชั่วโมง แต่เกิน
หกชั่วโมงขึ้นไป ให้ถือเป็นครึ่งวัน

ในกรณีที่ผู้เดินทำงไปรำชกำรมีควำมจ ำเป็นต้องออกเดินทำงล่วงหน้ำ หรือไม่สำมำรถ

เดินทำงกลับท้องที่ตั้งศำลยุติธรรมหรือส ำนักงำนปกติเมื่อเสร็จสิ้นกำรปฏิบัติรำชกำร เพรำะมีเหตุส่วนตัว

ั
ื่
ตำมข้อ ๑๑ กำรนับเวลำเดินทำงไปรำชกำร เพอค ำนวณเบี้ยเลี้ยงเดินทำงกรณีลำกิจหรือลำพกผ่อน