Page 529 - รวมระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม ประจำปี 2563
P. 529

๕๑๖          ส ำนักคณะกรรมกำรบริหำรศำลยุติธรรม





                                       ระเบียบคณะกรรมกำรบริหำรศำลยุติธรรม
              ว่ำด้วยกำรจ่ำยค่ำพำหนะ ค่ำป่วยกำร และค่ำเช่ำที่พักแก่พยำนซึ่งมำศำลตำมหมำยเรียกในคดีอำญำ

                                                    พ.ศ. ๒๕๖๑




                                                                                                      ั
                           โดยที่เป็นกำรสมควรให้มีระเบียบว่ำด้วยกำรจ่ำยค่ำพำหนะ ค่ำป่วยกำร และค่ำเช่ำที่พก
            แก่พยำนซึ่งมำศำลตำมหมำยเรียกในคดีอำญำ


                           อำศัยอ ำนำจตำมควำมในมำตรำ ๒๕๖ แห่งประมวลกฎหมำยวิธีพจำรณำควำมอำญำ
                                                                                      ิ
                                                                           ิ
                      ิ่
            ซึ่งแก้ไขเพมเติมโดยพระรำชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมำยวิธีพจำรณำควำมอำญำ (ฉบับที่ ๒๘)
            พ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมกำรบริหำรศำลยุติธรรม (ก.บ.ศ.) โดยควำมเห็นชอบจำกกระทรวงกำรคลัง

            จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้


                           ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่ำ "ระเบียบคณะกรรมกำรบริหำรศำลยุติธรรม ว่ำด้วยกำรจ่ำย
            ค่ำพำหนะ ค่ำป่วยกำร และค่ำเช่ำที่พักแก่พยำนซึ่งมำศำลตำมหมำยเรียกในคดีอำญำ พ.ศ. ๒๕๖๑”


                           ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจำกวันประกำศในรำชกิจจำนุเบกษำเป็นต้นไป

                           ข้อ ๓ ให้ศำลสั่งจ่ำยค่ำป่วยกำรแก่พยำนซึ่งมำศำลตำมหมำยเรียกตำมค ำขอของคู่ควำม

            ดังนี้

                           (๑) พยำนโจทก์ในคดีซึ่งพนักงำนอัยกำรเป็นโจทก์หรือคดีที่มิใช่ควำมผิดต่อส่วนตัว

            ซึ่งผู้เสียหำยเป็นโจทก์ แต่ถ้ำพยำนนั้นเป็นเจ้ำหน้ำที่ของรัฐและกำรมำเป็นพยำนเป็นส่วนหนึ่งของกำร
            ปฏิบัติหน้ำที่หรือสืบเนื่องจำกกำรปฏิบัติหน้ำที่ ให้อยู่ในดุลพนิจของศำลว่ำจะสั่งจ่ำยค่ำป่วยกำรให้
                                                                    ิ
            หรือไม่ก็ได้

                           (๒) พยำนโจทก์ในคดีควำมผิดต่อส่วนตัวที่ผู้เสียหำยเป็นโจทก์หรือพยำนจ ำเลย ให้อยู่ใน

            ดุลพินิจของศำลว่ำจะสั่งจ่ำยค่ำป่วยกำรให้หรือไม่ก็ได้

                           ข้อ ๔ ให้ศำลก ำหนดค่ำป่วยกำรตำมสมควรให้แก่พยำนตำมข้อ ๓ และพยำนที่ศำล

            เรียกมำเอง โดยค ำนึงถึงสภำพแห่งคดี ระยะเวลำที่เบิกควำม ตลอดจนรำยได้และฐำนะโดยทั่วไป

            ของพยำน แต่ไม่ให้ต่ ำกว่ำวันละ ๓๐๐ บำท และไม่เกินวันละ ๕๐๐ บำท

                           ถ้ำศำลเห็นว่ำข้อเท็จจริงที่พยำนเบิกควำมมีควำมยุ่งยำกซับซ้อน ศำลอำจก ำหนด

            ค่ำป่วยกำรสูงกว่ำอัตรำขั้นสูงที่ก ำหนดไว้ในวรรคหนึ่งก็ได้ แต่ไม่เกินวันละ ๑,๐๐๐ บำท

                           ข้อ ๕ ให้ศำลมีอ ำนำจสั่งจ่ำยค่ำพำหนะเดินทำงและค่ำเช่ำที่พักแก่พยำนตำมข้อ ๓ และ

            พยำนที่ศำลเรียกมำเอง ดังนี้
   524   525   526   527   528   529   530   531   532   533   534