Page 278 - Computer Network
P. 278

33.4. การควบคุมสิทธิ์เข้า (ADMISSION CONTROL)                                      269


                                        0      1      2      3      4      5      6      7
                                                        DSCP                        CU


                                                         รูปที่ 33.7: DS field

















                                                                           book)
                                               รูปที่ 33.8: ค่า DS field ใน (a) IPv4 (b) IPv6



                         เพื่อใช้งาน DS field ใน IPv4 และ IPv6 ทาง IETF ได้เสนอให้ใช้ฟิลด์ที่ชื่อว่า Type of Service (ToS) ใน IPv4
                      และฟิลด์ Traffic class ใน IPv6 รูปที่ 33.8 แสดงค่าของ DS field ในทั้งสองโพรโตคอล
                                                          (partial
                         จากการที่ DiffServ ใช้ 6 บิตในการกำหนดค่าที่จะใช้ ทำให้สามารถที่จะกำหนดคลาสของทราฟฟิกได้ 64 คลาส

                      ที่แตกต่างกัน โดยสามารถแบ่งได้ออกเป็น 3 กลุ่ม ของ Per­Hop Behavior (PHB) ได้แก่ Default PHB (DE PHB),
                      Expedited Forwarding PHB (EF PHB) และ Assured Forwarding (AF PHB)

                       DE PHB : เป็นการทำงานเสมือนการทำงานของ best effort ในที่นี้จะตั้งค่า DSCP เป็น 000000
                                               only
                       EF PHB : RFC 2598 กำหนดให้ EF PHB เป็นการให้บริการแบบพรีเมียร์ ได้แก่ การมีการสูญหายแพกเกตที่ตํ่า

                            เวลาหน่วงตํ่า รับรองแบนด์วิดท์บริการแบบ end-to-end การทำงานของ EF PHB ทำให้การต่อระหว่าง
                            โนดปลายทางทั้งสองด้านเป็นเสมือนการเชื่อมโยงแบบ point-to-point หรือสายเช่า (leased line) ใน EF
                                    KKU
                            PHB แพกเกตจะถูกกำหนดให้มีค่าของ DSCP เป็น 101110 เมื่อแพกเกตที่มีค่าดังกล่าวถูกส่งมายังโนดของ
                            DiffServ แพกเกตดังกล่าวจะถูกส่งเข้าไปในคิวที่คาดว่าสามารถทำงานตามที่ EF กำหนดได้ เช่น การมีค่า
                            เวลาหน่วง การสูญหาย หรือ jitter ที่ตํ่า ในการจัดการกับคิว เราสามารถใช้การจัดคิวแบบ WFQ หรือการ

                            จัดคิวแบบมีความสำคัญ (priority) ที่กล่าวมาแล้วเพื่อใช้งาน ซึ่งแม้ว่า DiffServ ได้กำหนดการใช้งาน PHB
                            แต่มิได้กำหนดว่าจะต้องทำอย่างไร เพื่อให้ได้ค่า PHB ที่ต้องการ

                       AF PHB : การออกแบบของ AF PHB เพื่อการใช้บริการที่เหนือกว่าการให้บริการกับ Best effort แต่ไม่จำเป็น
                            ต้องมีการจองช่องสัญญาณ การทำงานของ AF PHB กำหนดใน RFC 2597 และ RFC 3260 เพื่อให้มีโอกาส
                            ที่จะให้ทราฟฟิกสามารถส่งถึงปลายทางมีความน่าจะเป็นที่สูง ตราบเท่าที่จำนวนรวมทราฟฟิก (aggregate

                            traffic) ไม่เกินที่กำหนดใว้ อย่างไรก็ตามผู้ใช้สามารถที่จะส่งเกินกว่ารูปแบบทราฟฟิกที่กำหนดไว้ได้ แต่
                            อาจจะไม่ได้รับการรับประกันการสูญหาย และทำให้เกิดความคับคั่งของข้อมูล ความแตกต่างของ AF PHB
                            กับ EF PHB อยู่ที่การทำงานของ AF จะไม่สนับสนุนการทำงานของแอพพลิเคชันที่ต้องการเวลาหน่วงและ
                            jitter ที่ตํ่า

                            การทำงานของ AF PHB ได้แบ่งออกเป็น 4 คลาส และให้แต่ละคลาสมีความสามารถในการกำจัด (drop)
                            แพกเกต 3 ระดับ คือ สูง กลาง ตํ่า การทำเช่นนี้ ทำให้ได้ DSCP ทั้งหมด 12 ค่า ดังแสดงในตารางที่ 33.3

                         นอกเหนือจาก DE PHB ที่กำหนดเป็น 000000 อีกหนึ่ง DSCP ที่จองไว้ได้ แก่ 11x000 เพื่อใช้เป็นสัญญาณ

                      ควบคุม ในกรณีที่โนดได้รับแพกเกตที่ไม่อยู่ใน DSCP ที่กำหนด แพกเกตที่ได้รับจะส่งต่อโดยใช้เป็น DE PHB
   273   274   275   276   277   278   279   280   281   282   283