Page 30 - จรัมบุญ
P. 30
ี
ความจริงก็ไม่มีปัญญาเขียนธรรมท่ลึกได้มากนัก เขียนได้เพียง
เพ่อชวนเด็กๆ ให้สนุกในการอ่านแล้วไปพบธรรมเข้า ก็อาจติดใจ
ื
ี
เป็นเคร่องเตือนตนในโอกาสอันสมควร เหมือนเด็กๆ เท่ยวซุกซน
ื
�
ซอกแซกไป บังเอิญประชันกับตารวจเข้า ก็ระวังตัวกลัวความผิดข้น
ึ
ไม่กล้าท�าต่อไปได้
ี
ขอกุศลบุญทักษิณาน้ จงสาเร็จผลท่ปรารถนาแก่ นางม่วย
�
ี
พงษ์ขวัญ สมควรแก่คติวิสัย
ในการพยาบาลนางม่วย พงษ์ขวัญ ผู้เหนื่อยมากน่าจะเป็น
ั
เล็ก (ผุสดี) ต้งตรงจิตร เอาเป็นธุระทุกอย่างในการรักษา ในการหาแพทย์
ี
ดูเหมือนไม่รังเกียจคนโน้นคนน้ ดูเป็นลูกท่ดีของมารดาบิดาจริง
ี
การอุปการพ่อแม่นั้นได้กุศลมาก
วัดพระเชตุพน
๒๐ มิถุนายน ๒๕๑๔
4 จรัมบุญ
