Page 49 - จรัมบุญ
P. 49
ี
้
ี
ั
ุ
์
่
้
ั
ุ
้
ี
การดบทกข ไม่มใครคนพบ มพระพทธเจาพระองค์เดยวเทานน
ทรงค้นพบว่า ต้องปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ในธรรมให้สมควรแก่ธรรม
ในพระอภิธรรม ๗ คัมภีร์น้น ตรัสสอนให้รู้ทางดับทุกข์ว่า
ั
กุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา อพฺยากตา ธมฺมา ธรรมเป็นกุศล ธรรมเป็น
อกุศล ธรรมเป็นอัพยากฤต
ธรรมที่เป็นกุศลดับทุกข์ ธรรมที่เป็นอกุศลก่อทุกข์ ธรรมที่เป็น
อัพยากฤตเป็นไม่พยากรณ์ว่าเป็นกุศลและอกุศล
ั
เหมือนร่างกายของบุคคล ถ้าอยู่เฉยๆ ก็เป็นอัพยากฤต ถ้ากายน้น
ทําดีก็เป็นกุศล กายนั้นทําชั่วก็เป็นอกุศล นี้เป็นข้ออุปมา
ธรรมที่เป็นกุศลนั้นอย่างไร สมัยใดจิตที่เป็นกุศล ประกอบด้วย
ิ
ึ
โสมนัส สัมปยุตด้วยปัญญาเกิดข้นโดยปรารภรูป เสียงกล่น รส โผฏฐัพพะ
ี
ธรรมารมณ์ หรือจิตท่ปรารภอารมณ์ใดๆ ไม่กําเริบด้วยโลกธรรม น้นเรียกว่า
ั
ธรรมในที่นี้
23
จรัมบุญ
