Page 216 - ประวัติศาสตร์การสงคราม
P. 216
214
บทเรยี นจากการรบ
การปฏิบัติของฝ่ายเราในการต่อสู้เพื่อป้องกันฐานปฏิบัติการ ทำให้ได้รับบทเรียนที่เกี่ยวข้องกับ
ระบบการปอ้ งกันฐาน และการปฏิบตั ขิ ณะเผชิญสถานการณ์ ดังนี้
1. ระบบป้องกันฐาน
1.1 ฐานปฏิบตั กิ ารหว้ ยโกน๋ ตง้ั อยู่ในภมู ปิ ระเทศท่เี สียเปรยี บ เน่อื งจากมีท่สี งู ข่มหลายแห่งและเป็น
พื้นทแ่ี คบ เพราะฉะน้นั ฝ่ายเราจำเปน็ ต้องมรี ะบบป้องกันทเ่ี พียงพอเพ่ือชดเชยความเสยี เปรยี บของสภาพท่ีตั้ง
โดยใชม้ าตรการเชิงรุกและเชิงรับ
1.2 ระบบปอ้ งกันเชงิ รบั เช่น ลวดหนาม พลุสดดุ และท่นุ ระเบิด กบั ระเบิดหากมีการผสมผสานใช้
อย่างสมบูรณ์โดยรอบ และมีระยะห่างจากฐานเพยี งพอ ก็จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถเข้าถึงที่ตั้งได้อย่าง
รวดเรว็ ฝา่ ยเราจะไดร้ ับการแจ้งเตือนไดท้ นั กอ่ นท่ีฝา่ ยตรงข้ามจะเขา้ ประชิดถึงตัว
1.3 ระบบป้องกันเชิงรุก ได้แก่ การควบคุมภูมิประเทศสำคัญ และการ ลว. เฝ้าตรวจ จะต้องเพ่มิ
ความถใ่ี นการปฏบิ ัติเมื่อมีส่งิ บอกเหตหุ รอื ได้รับการแจ้งเตือน ในวนั ทเี่ กิดเหตุการณ์ กำลังทฐ่ี านไม่ได้ออก ลว.
รอบฐานเชน่ ที่เคยปฏบิ ัตทิ ุกวนั เนอ่ื งจากทราบวา่ กำลงั ท่ีฐานฯ กม.21 และ ฐาน ฯ สบปืนจะเดินทางมาเพม่ิ เติม
กำลัง ทำให้ฝ่ายเราพลาดโอกาสในการพิสูจน์ทราบความผิดสังเกตในพื้นที่หากฝ่ายตรงข้ามมีการเคลื่อนไหว
เกิดข้ึนแลว้
1.4 กฏการรักษาความปลอดภัยของฐานฯ ซึง่ มีจดุ อ่อนเนอ่ื งจากเคยมีชาวบา้ นเขา้ ไปขาย
ของในฐาน รวมทั้งการใช้ประโยชน์จากราษฎร บ.ห้วยโก๋น ให้เป็นคนนำทางทั้งสองกรณีนี้ น่าจะเป็นเหตุให้
ผกค.อาศัยสืบสภาพภายในที่ตั้งของฝ่ายเราได้ การที่คนนำทางของหน่วยจำนวน 2 คน หายไปจากหมู่บ้าน
ประมาณ 2 วนั ก่อน ผกค.เข้าโจมตีเป็นกรณที ยี่ นื ยนั ไดท้ างหนงึ่
1.5 การวางตำบลยงิ ป้องกนั ฐานของ ป.ไวล้ ่วงหน้า และการมคี วามคิดริเร่ิมของหนว่ ยยิงสนับสนุน
โดยไม่ต้องรอให้มีการร้องขอการยิง เป็นการเสี่ยงที่คุ้มค่าเพราะชว่ ยใหฝ้ ่ายเรายับยั้งการหนุนเน่ืองของ ผกค.
ไดอ้ ยา่ งรวดเร็ว และทำใหก้ ำลังพลในฐานฯ มีขวญั กำลงั ใจดขี ึ้น
2. การปฏบิ ตั ขิ ณะเผชญิ สถานการณ์
2.1 ขวัญและกำลังใจในการสู้รบของกำลังพลเป็นสิง่ สำคัญยิ่ง เพราะจะแสดงออกได้อยา่ งชัดเจน
เมือ่ เกิดเหตกุ ารณ์คับขัน การทีฝ่ ่ายเราสามารถยนื หยัดตอ่ ส้ถู งึ ข้นั ประชิดตัวได้อย่างเหนียวแน่น แม้จะมีกำลัง
น้อยกว่า, การดำรงการตดิ ต่อสื่อสารกับหน่วยเหนือไวไ้ ด้ และการปรับการยิงสนับสนนุ เพ่ือยับยั้งฝา่ ยตรงข้าม
ในสภาวะที่มกี ารกดดนั อย่างรุนแรง ย่อมจะเป็นสง่ิ ชี้วัดได้เป็นอย่างดี
2.2 กำลังพลทุกระดับจะตอ้ งมลี ักษณะผ้นู ำ เพ่ือให้สามารถควบคุมสถานการณ์และทำการต่อสู้เป็น
หน่วยต่อไปไดท้ กุ โอกาสโดยเฉพาะในยามท่มี ีการสูญเสียผู้บงั คบั บัญชา เหตกุ ารณค์ รั้งนห้ี าก ผบ.หนว่ ย ลว.ของ
ฐานฯ บ.สบปืน ไม่เขา้ ทำหน้าทีแ่ ทนโดยปลอ่ ยให้ต่างคนต่างตอ่ สู้ ก็อาจจะไมส่ ามารถตา้ นทาน ผกค. ได้
2.3 หน่วยไม่ได้ใช้อาวุธ ค.4.2 และ ค.60 ตอบโต้เนื่องจาก ผบ.หมู่ เสียชีวิต รอง ผบ.หมู่ ลาพัก
และพลประจำปืนถูกกดดันด้วยการยิงจากฝ่ายตรงข้าม นอกจากนี้ทุ่นระเบิดเคลโมที่วางดักไว้ก็ไม่ได้ใช้
เนือ่ งจากกำลงั พลไมท่ ราบจุดกด ผูท้ ท่ี ราบจุดกดไดแ้ ก่ ผบ.มว. และ ผบ.หมู่ ซึง่ เสียชวี ติ ไปแลว้ ประเดน็ ดงั กล่าว
