Page 251 - ประวัติศาสตร์การสงคราม
P. 251
249
บทเรยี นจากการรบ
การรบที่ บ.รม่ เกล้า นับวา่ เปน็ สงครามจำกัด ระหวา่ งไทยกบั ทปล. เนอื่ งจากการสู้รบเกิดขึ้น
เฉพาะพื้นที่ขดั แย้งกับพ้ืนทีใ่ กล้เคียงท่มี ีความต่อเนื่องกัน แต่การรบคร้ังนี้มีลักษณะเปน็ การปฏิบัติขนาดใหญ่
เนื่องจากฝา่ ยเรามีการอำนวยการปฏบิ ัติถึงในระดบั ทบ. และมีการใช้กำลงั ทง้ั ในและนอก ทภ.๓ เขา้ รว่ มใน
การปฏิบัตนิ อกจากน้ี ในระดับรฐั บาลยงั มกี ารดำเนนิ งานด้านการเมอื งระหวา่ งประเทศ และความรว่ มมือ
ระหวา่ งประเทศพันธมติ ร ดงั นนั้ บทเรยี นท่ีไดจ้ ากการรบในคร้งั น้ี จึงมีความหลากหลายตามระดับหน่วยท่มี ี
สว่ นรว่ มในการปฏบิ ัติ
ดา้ นกำลังพล
การบรรจกุ ำลงั ในการปฏบิ ตั กิ ารรบ หน่วยไมส่ ามารถยกร่างคำสั่งปฏบิ ัติหน้าทีใ่ ห้ทัน
กอ่ นทีห่ นว่ ยจะออกปฏบิ ัติการรบ ในการปฏิบตั ิการในคร้ังนี้ หนว่ ยยกรา่ งคำสง่ั ปฏิบัติหน้าทีถ่ งึ ทภ.๓ เมอ่ื การ
ปฏบิ ตั ิการรบผา่ นไปเปน็ เวลาเน่นิ นานแล้ว
การจัดทำบญั ชีบรรจุกำลัง หน่วยมไิ ดจ้ ดั ทำบัญชีบรรจขุ องหน่วย เพอ่ื เกบ็ ไวเ้ ป็นข้อมูล
และต้องตรวจสอบให้ทันสมยั อยเู่ สมอ เมื่อหน่วยออกปฏบิ ัตกิ ารรบก็พรอ้ มที่จะออกคำส่งั ปฏบิ ตั ิหน้าทไ่ี ดท้ นั ที่
การใชก้ ำลังขนึ้ ปฏบิ ัตกิ ารรบ ควรใชก้ ำลงั เป็นหน่วย เพ่อื ให้เกิดเอกภาพทางการบังคบั บัญชาเพราะกำลงั พลท่ี
จดั ไปสนธกิ ำลังจะไม่มีความผูกพันกบั หน่วยของตนเองซ่งึ เปน็ การยากต่อการปกครองบงั คับบัญชา
การบรกิ ารกำลังพล การรายงานขอรับเงินสทิ ธพิ ิเศษ ให้กับทายาทของผเู้ สียชีวิต
เป็นไปอยา่ งล่าช้า เน่ืองจากขาดหลักฐานเอกสารตา่ ง ๆ เช่น คำสั่งปฏบิ ัติหน้าท่ี รายงานการสญู เสีย และใบมา
รณบตั รเปน็ ต้น
ขวญั ของกำลังพลจากการเขา้ ตีที่หมายซำ้ ซากโดยไม่ผลัดเปลย่ี นหน่วยในการเข้าตี
บ้างโดยเฉพาะเข้าตีไมส่ ำเรจ็ ในคร้ังแรก ขวญั และกำลงั ใจจะเร่ิมตกต่ำลงเรื่อย ๆ ซ่ึงตรงข้ามกับฝ่ายตรงข้ามที่จะ
มีการผลัดเปลยี่ นกำลงั พลทกุ ๆ ๑๕ วนั หรือหลังจากการปฏบิ ัติคร้ังที่สำคญั ๆ
ด้านการข่าว
กลา่ วโดยทั่วไปแลว้ การจัดระบบงานการข่าวน้ัน ทภ.๓ ได้มีการดำเนนิ การมาอยา่ งตอ่ เนือ่ งทงั้
ในหว้ งกอ่ นเกิดเหตกุ ารณ์ ในระหวา่ งการปฏิบตั ิรวมท้งั การดำเนินการหลงั การปฏิบตั ิการ เพียงแตว่ ่าการ
ดำเนนิ การในห้วงก่อนเกิดเหตกุ ารณข์ ้นึ ฝา่ ยเราไม่สามารถดำเนนิ กรรมวธิ ใี ห้ไดข้ า่ วสถานการณ์ ดา้ นฝา่ ยตรง
ข้ามอยา่ งกระจ่างชดั เพียงพอ การปฏิบัติงานดา้ นการขา่ วของหน่วยสรุปไดด้ ังน้ี
๑. ไมส่ ามารถพสิ ูจนท์ ราบได้ว่า ทปล.เข้ามาดดั แปลงฐานทมี่ ่ัน ในหว้ งระยะเวลานั้นทงั้ ๆ
ทท่ี ราบว่ามกี ารเคลอ่ื นไหวของ ทปล. อยู่ในบริเวณน้ี จากปฏบิ ัติขา่ วสารทไ่ี ด้รับทราบ ไมเ่ พยี งพอที่จะประมาณ
สถานการณ์ไดว้ า่ ทปล.มีจดุ มุ่งหมายอะไร ซงึ่ ในขนั้ ต้นคาดวา่ ทปล.จะมงุ่ ปฏบิ ตั ิตอ่ กตต.เทา่ นั้น
๒. การใชก้ ำลงั เขา้ พสิ ูจนท์ ราบ (จะต้องมกี ารขออนมุ ัติหลักการต่อ ศปก.ทบ.) อาจจะ
เปน็ สาเหตุท่กี ่อให้เกดิ การกระทบกระท่ังทางดา้ นการทหารข้นึ ได้ง่าย
๓. เกีย่ วกบั กรณีที่หนว่ ยงานยังคงตอ้ งเกบ็ แผนที่ระหว่างทีม่ ปี ัญหาไว้ใช้ ทงั้ นเี้ พราะว่า
การแจกจ่ายมีไมเ่ พยี งพอ การสง่ั การให้ยกเลกิ และเก็บจงึ ไม่เกิดผลอยา่ งเต็มที่
