Page 5 - Son Kitap
P. 5
HAYVAN DOSTLARIM VE BEN
Soğuk bir kış gününde kar yağarken arkadaşımla dışarı çıktık. Önce kardan adam yap-
tık, sonra kartopu oynadık. Bir anda elimdeki kartopum hamile bir köpeğe çarptı, köpek
oradan anında kaçtı. Yüreğim sızladı. Eve gelince veteriner olan babama olayı anlattım.
O da çok üzüldü. O gece hep köpeği düşündüm, okulda arkadaşlarıma anlattım.
Daha fazla dayanamadım köpeği bulmaya ve ona yardım etmeye karar verdim. İlk önce
köpek için bir çanta hazırladım. Çantanın içine kap, su, mama, battaniye ve köpek ya-
tağını zorla sığdırdım. Arkadaşlarımı çağırdım, siteye dağılıp köpeği aradık. Bir arka-
daşım köpeği buldu ve bize haber verdi. Köpeği aldık ve binanın bodrumuna götürdük.
Yatağı yerleştirdik, kaplara mama ve su döktük. Köpek hepsini yedi ve yattı. Üstünü
örttük ve gittik.
Bir sonraki gün köpeğin adına karar verdik. Adı “Bobi olsun” dedik ve Bobi’yi baba-
mın kliniğine götürdük. Bobi’nin dört yavrusu olacağını öğrendik.
Bir gün okul çıkışı mama aldık. Gittiğimizde Bobi yoktu, mamanın kokusunu alınca
gelir diye düşündüm. Çantayı açtığım anda havlamasını duydum ve ona döndüm. Ağ-
zında üç köpek yavrusu vardı. Hemen babamı çağırdım. Babam geldi ve köpekleri alıp
bizim eve çıktık. Yavruları yıkayıp yine bodruma götürdük. Ama dört yavru olmadığını
fark ettik her yerde diğer yavruyu aradık. En sonunda çantamda mama olduğunu ha-
tırladım. Çantamın yanına gittiğimde dördüncü yavru paketi açmaya çalışıyordu. Onu
aldım ve bunun adı “Saklambaç olsun” dedim. Öbür yavrularının ismini Paskal, Golden
ve Fiyonk koyduk. Her gün onları ziyaret ettik.

