Page 57 - Son Kitap
P. 57
Öykü’nün elindeki yaralı kuşu görünce, diğer arkadaşlarını bulmalarını söyledi. Onların
bulmaya çalışırken zaman kaybı yaşanılacağını anlayan öğretmen, diğer hocalara du-
rumu anlatıp, Ayaz ile Öykü’yü alarak veterinere doğru yola çıktı.
Yol biraz uzundu Öykünün üstü kan olmuştu, kuş nerdeyse ölecekti Ayaz tişörtünün
üstüne giydiği gömleği çıkarıp, kanı durdurmak için kuşun yarasına koydu. Yolun bit-
mesine az kalmıştı. Kısa bir süre sonra veterinere vardılar. Kuş Öykü’nün kucağındaydı
Öykü hızla veterinere olayı anlattı. Veteriner kuşu arka odaya götürmüştü. Öğretmen
Öykü’nün ve Ayaz’ın annelerini arayıp, haber verdi. İkisinin de annesi gelmişti. Arka
muayene odasından gelen veteriner, acı bir haber verdi. Kuş maalesef ölmüştü.
Öykü şok yaşıyordu, üzüntüden konuşamıyordu, ağlamak istiyordu ama ağlayamı-
yordu. Duruma çok üzülen Öykü, koşarak odaya girdi ve kuşla vedalaştı.
- Güle güle talihsiz kuş…
Öykü’nün canı çok sıkılmıştı. Bir an önce annesiyle birlikte eve gitmek istiyordu. Ser-
viste Ayaz yanına geldi:
- Bence senin üzülmene gerek yok, kuşa bunu yapanın üzülmesi lazım.
Diyerek Öykü’yü teselli etmeye çalıştı. Öykü ise annesiyle birlikte evinin yolunu tuttu.
Özgeçmiş
2011 yılında İstanbul’da doğdum. Kitap okumak ve film izlemekten hoşlanıyorum.
Gelecekte veteriner olmayı çok istiyorum.
Mehmet Ege KIRAÇ

