Page 90 - นาวิกศาสตร์ เดือน พฤศจิกายน ๒๕๖๑
P. 90
ประทีปธรรม
กองอนุศาสนาจารย์ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
เรื่อง จุดหมายกับรายทาง
นอกจากปัจจัยสี่แล้ว มนุษย์ทุกคนยังปรารถนา ๓. ช่วยเท่าที่ช่วยได้ ถ้าสามารถทำได้ก็อย่าละเลย
ความรัก การยอมรับจากบุคคลอื่น และความภาคภูมิใจ ที่จะช่วยผู้อื่น เพราะเขาจะมีโอกาสกลับมาช่วยเราได้
ที่ใช้หล่อเลี้ยงชีวิตอย่างสำคัญ ซึ่งสามารถสร้างได้โดยการ ในสักวันหนึ่ง ที่สูงกว่านั้น การช่วยผู้อื่นเป็นการสร้างบารม ี
ปฏิบัติต่อคนอื่นด้วยวิธีง่าย ๆ คือ แม้เขาไม่กลับมาตอบแทนเลยก็เป็นความดีอยู่กับตัว
๑. ยิ้มไว้ การยิ้มเป็นอวัจนภาษาคือภาษาที่ไม่ต้องพูด คนที่รับรู้ต่างก็นิยมยกย่องในความเสียสละ มีน้ำใจ
แต่อธิบายความหมายของมิตรภาพได้แจ่มแจ้ง ช่วยสื่อ เป็นที่เคารพศรัทธาของผู้อื่นการมีจุดหมายปลายทาง
ความรู้สึกที่ดีต่อกัน แม้ในสถานการณ์ที่กดดันซึ่งต้อง ในชีวิตถึงจะเป็นเรื่องดี แต่การเร่งรุดไปอย่างเดียว
ั
วนจฉยหรือปฏิบัติโดยยึดหลักการที่เด็ดขาดรวดเร็ว ด้วยคิดถึงเฉพาะ “ปลายทาง” แล้วละเลยสิ่งที่เป็น
ิ
ิ
การยิ้มก็ไม่ได้ทำให้เสียหลักการอะไร มีแต่จะช่วย “รายทาง” ได้แก่บุคคลหรือเหตุการณ์ที่ประสบพบพาน
ให้บรรยากาศดีขึ้น เสียสิ้นนั้น ทำให้บางทีก็ไปไม่ถึงจุดหมาย บางทีไปถึง
๒. ให้ความสนใจผู้อื่น มนุษย์ทุกคนล้วนต้องการ แต่ก็เหลือเฉพาะตัวเองเท่านั้น หาคนที่จะให้ความรัก
เป็นคนสำคัญ อยากเป็นที่สนใจของผู้อื่น และภูมิใจ และความเคารพนับถือไม่ได้ แต่ถ้าสนใจและจริงใจ
เมื่อมีใครมายกย่อง การให้ความสนใจแม้ในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ต่อคนรอบข้าง เราจะสามารถมีความสุขและความภาคภูมิใจ
ของเขา ย่อมมีความหมายมากในความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่ง เรื่อยไปตั้งแต่รายทางจนที่หมายสุดท้ายเลยทีเดียว
จึงควรสนใจที่จะรับฟังหรือไต่ถามในเรื่องของผู้อื่นบ้าง
ไม่มองเพียงว่าไม่เกี่ยวกับตัว หรือเป็นแค่เรื่องของผู้น้อย
เท่านั้น ที่มา : https://storylog.co/story/58aaa12fc0447f5321598796
88 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๑ เล่มที่ ๑๑ ประจำเดือน พฤศจิกายน ๒๕๖๑
