Page 17 - นาวิกศาสตร์ มกราคม ๒๕๖๓
P. 17

โคลงนมัสการ แล ขอพร , สรรเสริญพระบารมี
                                  ๏      สุเบญจางค์ประดิสถ์น้อม       วันทนา

                           อรหันตพุทธา                                เทอดเกล้า
                           อุตตมธรรมา                                 นุภาพ
                                                                                   ๗
                           มหาวิสุทธิสงฆ์เจ้า                         จากเชื้อ  ชินศรี    ฯ

                                  ๏      ตรีรัตนเลิศล�้า              เลอพร
                           ศรีสรณบวร                                  สวัสดิแผ้ว
                           พศกนิกรนร                                  พุทธสาสน์
                           ราชนาวิกแกล้ว                              กลั่นกล้า  กลางสนาม  ฯ

                                  ๏      สยามเทวราชเรื้อง                    ศักดิ์สิทธิ์
                           มลักเหล่าปัจจามิตร์                        พ่ายพ้น
                           เดชะอมรฤทธิ์                               สิงรัฐ
                           สิงราชนาวิกล้น                             เลิศเชื้อ  ชายสมิง  ฯ
                                  ๏      มิ่งบรรพ์ขัติยแกล้ว          กลางสมร
                           ปราบราชอเรนทร                              อธึกห้าว
                           คือเดชอดิศร                                สรราช
                           กาศเกียรติคุณท้าว                          สืบฟ้า ดินสลาย  ฯ
                                  ๏      ตังวายสุจริตข้า              นักรบ

                           สนองบาทบดินทร์จบ                           จบม้วย
                           สละชีพพลีนบ                                นอบแด่  พระเอย
                           บุญพระแบ่งเบิกด้วย                         เดชกั้น  อันขยม  ฯ
                                  ๏      บังคมบรมนารถเจ้า             จอมพล  เรือเอย
                           บัดรัชกาลดล                                ขณะนี้
                           จวบวันพระมงคล                              ชนเมศ
                           มานพระเดชฤชี้                              ไป่สิ้น  สรรเสริญ  ฯ

                                  ๏      เมิลพระคุณอยู่คุ้ง           คืนวัน
                           พระเมตตาชนอัน                              ดื่นหน้า
                           กลคือพระเวสสัน                             ตรราช
                           แปลงพระชาติจากฟ้า                          โลกพื้น  คืนสวรรค์  ฯ


            ๗
               การแบ่งสี่พยางศ์สุดท้ายเป็น ๒ วรรค เช่นนี้ เป็นความนิยมในสมัยนั้น
              ปัจจุบันยุติแล้วว่า สี่พยางค์สุดท้ายของโคลงสี่สุภาพ เขียนเป็นกลุ่มค�าเดียวกัน ไม่แบ่งวรรค

                                                                               นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย
            *ขอบคุณ นาวาเอกทองย้อย แสงสินชัย ที่ช่วยตรวจแก้ และเป็นที่ปรึกษาในการเขียนบทความเรื่องนี้
                                                                                พลเรือตรี กรีฑา  พรรธนะแพทย์


                                                                                     นาวิกศาสตร์  15
                                                                                     ปีที่ ๑๐๓  เล่มที่ ๑  มกราคม ๒๕๖๓
   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22