Page 27 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 27

ิ
                “มอบแก่ น.ท.หลวงสุนาวินวิวัฒ ร.น. ผู้ช่วยชีวิต  ไม่ทราบ ในวันเร่มแรกของงาน ประชาชนส่วนมากแต่งกาย
                                                                           ื
                                                                         ื
                                                            ุ
                                                                                              ำ
            คราวถูกยิงไว้เป็นที่ระลึก คราวไปเป็นข้าหลวงชุมพร”  น่งผ้าโจงกระเบนเพ่อฟ้นฟูประเพณีของไทยตามคาเชิญชวน
                ประชาชนชาวจังหวัดชุมพร เป็นผ้รักความสงบ     ของท่านข้าหลวงฯ ต่างพากันไปทาบุญตักบาตรใน
                                            ู
                                                                                        ำ
                                                                   ู
              ำ
                                                                       ี
            ทามาหากินตามปกติ การปกครองจึงปกครองกันอย่างฉันมิตร   ตอนเช้าตร่ ปีน้ประชาชนมาเท่ยวงานกันมากกว่าทุกป  ี
                                                                                   ี
                                                                            ื
            รักใคร่สามัคคีกันเหมือนญาติ ข้าราชการก็สามัคคีกันทุกฝ่าย  เพราะต้องการจะข้นเคร่องบิน พอตอนค่อนข้างสายก็เตรียม
                                                                        ึ
                                                                      ื
                                                      ำ
                นายนาวาโท หลวงสุนาวินวิวัฒ เป็นข้าหลวงประจา  ไปต้อนรับเคร่องบินและคณะนักบินของกองทัพอากาศ
                                                                      ึ
                                  ั
            จังหวัดชุมพร คนท่ ๑๕ (ต้งแต่วันท่ ๑ ธันวาคม พ.ศ.  ณ สนามบิน ซ่งเวลาน้นอย่ใกล้ ๆ กับศาลากลางจังหวัด
                                        ี
                                                                               ู
                                                                            ั
                           ี
            ๒๔๗๘ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๘๑)          โดยมีประชาชน พ่อค้า คหบดี นักเรียน และคณะข้าราชการ
                ครั้งหนึ่งมีโจรใจเหี้ยมคนหนึ่งชื่อ เสือเขียว เล็ดลอด  ไปกันมากมาย พอได้เวลา ประชาชนได้ยินเสียงของ
                                                                                              ำ
                                                              ื
                                                      ื
            จากการจับกุมของเจ้าหน้าท่บ้านเมืองมาหลายปีแล้ว เม่อ   เคร่องบินก็พากันชะเง้อมองดูว่า จะจริงตามคาประกาศ
                                 ี
                                                                                            ื
            หลวงสุนาวินฯ ไปเป็นข้าหลวงฯ ทราบเรื่อง ก็มีคำาสั่งให้  ของจังหวัดหรือไม่ เม่อประชาชนได้เห็นเคร่องบินมาแวะ
                                                                           ื
            พยายามจับตัวเสือเขียวให้ได้ ราษฎรจะได้นอนตาหลับ   ลงถึงสนามบินแล้ว ก็พากันไปห้อมล้อมเคร่องบินและ
                                                                                             ื
               ั
            คาส่งออกไปไม่ถึงเดือนก็จับตัวเสือเขียวได้ โดยมีข้าหลวงฯ   นักบินเพ่อต้อนรับแสดงความขอบใจและยินดี เม่อ
                                                                                                    ื
             ำ
                                                                  ื
                                                                                      ึ
            กับตำารวจอีก ๒ นาย เข้าป่าไปพบเสือเขียว ก่อนจะนำา  คณะข้าราชการและประชาชนซ่งมีท่านข้าหลวงฯ
                                      ี
                               ึ
            เสือเขียวออกจากป่ามาข้นรถไฟท่สถานี หลวงสุนาวินฯ   เป็นประธานได้ให้การต้อนรับและแสดงความขอบใจต่อ
            พูดอะไรกับเสือเขียวก็ไม่ทราบ เสือเขียวจึงยอมออกมา  นักบินอย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว ทางการก็ประกาศ
                                                 ิ
                                                                         ้
            แต่โดยดี ตารวจจะใส่กุญแจมือ แต่หลวงสุนาวนฯ ได ้  วา ในฐานะท่ท่านขาหลวงฯ เปนประธานของจังหวด ท่าน
                                                            ่
                                                                    ี
                                                                                 ็
                                                                                                ั
                     ำ
                                                                               ื
                                                                                                  ื
                                                                           ึ
            ห้ามไว้ว่า ไม่ต้อง ให้เขาเดินตามสบายจนถึงสถานีรถไฟ   ข้าหลวงฯ จึงสมควรข้นเคร่องบินก่อนเป็นคนแรก เพ่อให ้
                                                                                        ุ
            ผู้โดยสารในรถไฟทุกคนไม่มีใครทราบว่า ผู้ที่นั่งรถมากับ  ประชาชนได้เห็นประจักษ์และจะได้อบอ่นใจ และเน่องด้วย
                                                                                                ื
            ข้าหลวงฯ เป็นเสือเขียว ไม่มีใครสนใจ นั่งมาตามสบาย     เห็นว่าประชาชนชาวจังหวัดชุมพรยังไม่เคยข้นเคร่องบิน
                                                                                             ึ
                                                                                                 ื
            จนรถไฟถึงสถานีชุมพร จึงนาเสือเขียวเข้าฝากไว้ในเรือนจา     เลยประการหน่ง อีกประการหน่งก็ไม่เคยมีเคร่องบินมาลง
                                 ำ
                                                                                             ื
                                                                      ึ
                                                                                   ึ
                                                      ำ
            พวกราษฎรทราบข่าวก็พากันมาดูหน้าเสือเขียวกัน    ยังสนามบินของจังหวัดอีกด้วย
            มากมาย นาน ๆ จะมีเสือสักตัวมาไว้ในเรือนจำา         นายทหารหัวหน้านักบินเห็นว่า เม่อข้าหลวงฯ
                                                                                            ื
                ครั้นมาถึงวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๘๐ ระหว่างที่   ผ้เป็นประธานของจังหวัดข้นเคร่องบิน เพ่อให้ประชาชน
                                                            ู
                                                                                   ื
                                                                               ึ
                                                                                          ื
            นายนาวาโท หลวงสุนาวินวิวัฒ ดารงตาแหน่งข้าหลวง  เห็นความสาคัญก็โดดเข้าเป็นนักบินเสียเอง แต่เม่อเคร่องบิน
                                                                                                 ื
                                           ำ
                                       ำ
                                                                   ำ
                                                                                              ื
                                                                                     ู
                 ำ
                                                                  ึ
                                                                     ู
            ประจาจังหวัดชุมพร ทางจังหวัดชุมพรได้จัดให้มีงาน  ทะยานข้นส่ท้องฟ้าไปได้สักคร่  บินสูงได้ประมาณ
                                                                                          ู
            ประจำาปีเช่นทุก ๆ ปี ซึ่งเป็นงานเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่   ๕๐๐ – ๖๐๐ เมตร เหตุการณ์อันไม่มีผ้ใดคาดฝันเห็น
            ให้เอิกเกริกมโหฬาร นอกจากจะมีการละเล่น การประกวด  มาก่อน เครื่องบินก็เกิดติดขัด เครื่องบินได้ทิ้งตัวลงและ
            ต่างๆ และมหรสพนานาชนิดแล้ว ท่านข้าหลวงฯ ยังเป็น  เอียงลงมาอย่างเห็นได้ชัด เสียการทรวงตัว เอียงลงทาง
            ผู้ติดต่อนำาเครื่องบินของกองทัพอากาศ ๓ หรือ ๕ เครื่อง   ซ้ายเรื่อย ๆ และปักหัวดิ่งลงมา โดยประมาณระยะของ
            มาร่วมงานปีใหม่ของจังหวัดชุมพรเป็นประวัติการ โดย  ความสูงจากพื้นดินประมาณครึ่งหนึ่งของต้นไม้ ในเสี้ยว
                                     ี
            เปิดโอกาสให้ประชาชนทุกคนท่บริจาคเงินบารุงกองทัพ  วินาทีนั้นเอง ประชาชนที่มองดูกันเต็มสนามบินก็ได้เห็น
                                              ำ
                                                  ื
            อากาศ (ดูเหมือนคนละ ๒๕ บาท) แล้วจะได้ข้นเคร่องบิน  ภาพท่ไม่มีผ้ใดคาดฝันมาก่อน คือ มีคนคนหน่งแต่งเคร่อง
                                                                ี
                                                                    ู
                                                                                                   ื
                                              ึ
                                                                                             ึ
            ชมภูมิประเทศและทิวทัศน์ของจังหวัดว่า จังหวัดของตน  แบบขาวทั้งชุดหลุดออกจากเครื่องบิน โดดลงมาสู่พื้นดิน
                                             ื
                                                                             ี
                                                                                                    ิ
                                                                               ื
                                       ี
            จะสวยงามสักเพียงไร เคร่องบินน้เป็นเคร่องบินชนิดใด   ยืนอย่บนคันนา ก่อนท่เคร่องบินจะโหม่งโลก ตกหัวท่ม
                                                               ู
                                 ื
                                                            นาวิกศาสตร์  ปีที่ ๙๙  เล่มที่ ๒  กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ 25
   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32