Page 89 - นาวิกศาสตร์ กันยายน ๒๕๖๒
P. 89
ประทีปธรรม
กองอนุศาสนาจารย์ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
ตามปกติเมื่อตั้งใจทําอะไรก็ตาม ทุกคนก็อยากไดผล การตั้งใจในลักษณะนี้ มองดูเผิน ๆ เหมือนการไมทํา
ที่คุมคากับการกระทําของตน การตั้งความหวังไวเชนนี้ อะไรจริงจัง แตความจริงหาเปนเชนนั้นไมเพราะได
เปนหลักสําคัญที่ชวยสรางความสําเร็จในหนาที่การงาน เทาที่ไดหรือไดเทาไรก็เทานั้นนี้ มิไดหมายถึงในขั้นตอน
ทุกประเภท แตปญหาอยูที่วา ถาผลที่ไดไมเปนไปอยาง การทํางาน แตหมายถึงในขั้นตอนการรับผล คือเมื่อรูวา
ที่ตั้งใจไว ทําอยางไรจึงจะไมรูสึกเสียใจหรือจะไมเปนทุกข ทําเต็มที่แลวแตไมไดอยางที่หวังไวก็ยอมรับโดยดี
เพราะความผิดหวังนั้น มิฉะนั้นสิ่งที่ไดเทาที่ได ซึ่งไมคอยจะเต็มเม็ดเต็มหนวย
ในโลกนี้ ความอยากไดกับสิ่งที่ไดมาจริงมักจะ อยูแลวจะถูกหารสองอีก คือแทนที่จะมีความสุขเต็มที่
ไมสมดุลกัน เพราะความอยากนั้นเกิดไดงายและเกิด กับสิ่งที่ได แตจะกลายเปนวามีความทุกขใจเขามายึด
ไดมากไมมีสิ้นสุด ขณะที่ผลประโยชนหรือทรัพยสิน พื้นที่ไวอีกครึ่งหนึ่ง เปนความทุกขที่ไมนาจะเกิด ผูรู
ที่อยากไดนั้นเปนเรื่องที่ไดมายากกวา มีปริมาณจํากัดกวา จึงสอนไววา
เมื่อไดมาแลวจึงตองใหความสําคัญกับการเก็บออม
และการใชใหคุมคา ในทางธรรมการสรางอนาคตและ ถาทุกคน ไดทุกอยาง ดั่งที่คิด
การทํามาหากินในทางสุจริตนั้นเปนสัมมาชีพ แตถึงจะ สิ้นชีวิต จะเอาของ กองไวไหน
เปนสัมมาชีพก็ใชวาเมื่อลงมือทําแลวจะตองไดผลเต็มที่ มันไดบาง เสียบาง ชางปะไร
อยางที่ตั้งใจไวทุกครั้ง ทานจึงสอนวาเมื่อตั้งใจทําอะไร ไดเทาไร ก็เทานั้น แหละทานเอย
สุดความสามารถแลว ใหยอมรับผลที่เกิดขึ้นนั้นในลักษณะ
ที่วาไดเทาที่ได หรือไดเทาไรก็เทานั้น ที่มา: unsplash.com/photos/vJz7tkHncFk
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๒ เล่มที่ ๙ ประจำเดือน กันยายน ๒๕๖๒ 87

