Page 52 - นาวิกศาสตร์ เดือน มิถุนายน ๒๕๖๕
P. 52
ื
จอเรดาร์ หน้าหันไปทางท้ายเรือ (คงดูภูมิประเทศเพ่อ การปกครอง พ.ศ. ๒๔๗๕ ท่านออกจากราชการกรณ ี
�
ี
ั
รายงานตาบลท่เรือ) มือซ้ายกาท่พูดโทรศัพท์ หลงจาก กบฏแมนฮัตตัน พ.ศ. ๒๔๙๗ ผู้เขียนเคยพบและ
ี
�
ิ
�
�
้
ื
นักทาลายใต้นาจู่โจม พันจ่าเอก พิชิต อิฐสมบัต เคล่อนศพ เรียนถามท่านว่า ทาไมยรรยง เรียนพรรคกลินเพราะ
�
ตรวจกับระเบิดแล้ว ทั้ง ๔ นาย ช่วยกันย้ายศพ โดยใช้ผ้า บุคลิกของยรรยง มีลักษณะผู้น�าด น่าเป็นพรรคนาวิน
ี
่
ี
คลุมปืนกลของเรือเป็นผ้าห่อศพออกจากเรือ วิ่งแบกศพ ท่านพ่อตอบว่า “เป็นพรรคนาวินเสยงต่อภัยการเมือง
�
กลับหลังดอนแตงท่โผล่นา นาศพลงเรือแล้วพายเข้าฝั่ง จึงให้ยรรยง เรียนพรรคกลิน) ชุดกู้ภัยพบว่าเรือน่งแท่น
ั
ี
�
้
ได้ส�าเร็จ อยู่บนโคลนบนดินเหนียว พยายามขุดดินเป็นร่องนา และ
�
้
�
ื
้
�
ใช้เคร่องสูบนาดูดนาท้องเรือช่วยให้เรือเบา ท่ามกลาง
้
สายตาทหารลาว เวลาประมาณ ๐๕๓๐ ทหารลาว
ี
ตะโกนย่วยุว่า “เอาเรือของมึงไปเถอะ กูข้เกียจเฝ้า”
ั
ู
“มึงอยากกินบักหัวแตกบ่อ” (ลกปืน) “มึงอยากกิน
ึ
หัวปลีบ่อ” (จรวด อาร์.พี.จี. รูปร่างเหมือนหัวปลี) ซ่งทางไทย
มิได้ตอบโต้โดยใช้เวลาเพียง ๑๕ นาที ก็ลอยล�าเรือ และ
�
�
ื
้
ดึงเรือออกนาลึกได้ ติดเคร่องยนต์เรือ นาเรือออกแล่นได้
แม้ตัวเรือจะพรุนด้วยกระสุนนับไม่ถ้วน เข้าจอดเรือ
ท่บ้านท่ามะเฟือง เวลาประมาณ ๐๘๐๐ ท่ามกลาง
ี
การแสดงความยินดีจากฝูงชนจานวนมาก (กระดูกง ู
�
มีนาคม ๒๕๑๙)
ิ
ั
ี
่
้
�
ี
จากประวตศาสตร์ ทหารเรอขนเวทชกทแม่นาโขง
ื
้
ึ
มาต้งนานแล้ว ซ่งเห็นได้จากในรัชสมัยรัชกาลท ๕ นักรบ
ั
่
ี
ึ
ี
ี
ี
ี
่
ชาวจนทไทยเราเรยกว่า “พวกฮ่อ” ได้หลบหนมาจาก
เมืองจีนเข้ามาในแคว้นตังเกี๋ยของญวน และในเมืองลาว
ภายในห้องถือท้ายของเรือ ล.๑๒๓ เป็นบริเวณที่ ต้งแต่ พ.ศ. ๒๔๐๗ พวกฮ่อลงมาทาท่าทางว่าจะเข้าต ี
�
ั
นาวาตรี ปรัศน์ พงษ์สุวรรณ ถูกยิงถึงแก่ความตาย เมืองหลวงพระบาง และหนองคาย พระเจ้ากรุงหลวงพระบาง
ี
พันจ่าตร ปรัศน์ ได้รับพระราชทานเล่อนยศเป็น ซึ่งเวลานั้นพระชนมายุ ๗๕ แล้ว และเจ้าเมืองหนองคาย
ื
ี
ี
นาวาตร มีงานพระราชทานเพลิงศพ นาวาตร ปรัศน์ ต่างกราบบังคมทูลขอความช่วยเหลือจากกรุงเทพฯ
�
ึ
พงษ์สุวรรณ ณ วัดเครือวัลย์วรวิหาร เขตบางกอกใหญ่ จึงโปรดให้ส่งทหารข้นไปทางเหนือ และทาการรบ
�
กรงเทพฯ วนท ๒๕ กมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๑๙ นาวาตร ปรศน์ ต่อต้านพวกฮ่อได้สาเร็จ (เจ้าชีวิต; พระเจ้าวรวงศ์เธอ
ี
ั
ี
์
ั
ุ
ุ
่
ถือได้ว่าเป็นทหารเรือ “ผู้ไม่เลือกเวทีชก” และชกอย่าง พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์) พ.ศ. ๒๔๒๗ ทางราชการได้ส่ง
สมศักดศร นอกจากน้กลางคืนของวันท ๓๐ พฤศจิกายน ทหารมะรีน ๑ หมวด ประกอบด้วย นายร้อยตรี ๑ นาย
ิ
ี
ี
ี
่
์
พ.ศ. ๒๕๑๘ นปข. เป็น “แม่งาน” ในการพยายาม พลทหาร ๒๔ นาย พร้อมด้วยปืนกลแคตลิงกัน ๒ กระบอก
ี
กู้เรือ ล.๑๒๓ ออกจากเกยตื้นให้ได้ โดยการอ�านวยการ ร่วมไปกับกองทัพท่ไปปราบปรามพวกฮ่อทางภาคเหนือ
ของ นาวาเอก ยรรยง กุลก�าม์ธร ที่ปรึกษา นปข. (ยรรยง อันมีเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสงชูโต) เป็นแม่ทัพ
ึ
เป็นนักเรียนพรรคกลินรุ่นเดียวกับผู้เขียน เป็นบุตรของ (ราชนาวิกโยธิน; พ.ศ. ๒๕๔๐) ซ่งแสดงว่าทหารมะรีน
ี
�
้
�
ี
พลเรือตร ชลิต กุลกาม์ธร ผู้ได้ร่วมในการเปล่ยนแปลง ชุดน ได้เดินทางขึ้นเหนือช่วยให้ “ทาการรบต่อต้านพวกฮ่อ
ี
นาวิกศาสตร์ 50
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๖๕
