Page 136 - 6. thai 21001
P. 136
127
ตัวอยาง การนําความรูภาษาไทยไปประกอบอาชีพนักเขียน
1. นักขาว
เปนการเขียนขาวที่ใชกระบวนการทางความคิดของผูสื่อขาวที่สามารถนําไปสูการปฏิบัติงานขาว
ในขั้นตอนการเขียน บอกเลาขอเท็จจริง เพื่อใหเกิดประโยชน ในการรับใช หรือสะทอนสังคม
ซึ่งแตกตางไปจากการเขียนของนักเขียนทั่วๆ ไป เพราะการเขียนขาวของผูสื่อขาวมีความสําคัญตอการ
แสวงหาความจริง ของสังคม ที่ตองอาศัยรูปแบบ โครงสรางของการเขียนขาวมาชวยนําเสนอขอเท็จจริง
อยางมีระบบ
อะไรเปนขาวไดบาง
ั
ขาว คือ เหตุการณ ความคิด ความคิดเห็น อนเปนขอเท็จจริง ที่ไดรับการหยิบยกขึ้นมา
รายงาน ผานชองทางสื่อที่เปนทางการ
ื
่
นักหนังสอพิมพทีมีชื่อเสยงทานหนึ่งชื่อ จอหน บี โบการท กลาววา “เมือสุนขกัดคนไมเปน
ั
่
ี
ขาว เพราะเปนเหตุการณปกติที่เกิดขึ้นบอย ๆ แตเมื่อคนกัดสุนัข นั่นคือขาว” คํากลาวนี้แสดงใหเห็นวา
เรื่องราวที่ปกติไมมีความนาสนใจมากพอที่จะเปนขาว แตถาเปนเรื่องที่นาน ๆ กวาจะอุบัติขึ้นสักครั้งหนึ่ง
ก็จะเปนขาวไดงาย
ี้
สิ่งที่จะเปนขาวไดคือ สิ่งที่มีลักษณะ ดังน
ความทันดวนของขาว
ผลกระทบของขาว
มีความเดน
ความใกลชิดของขาวตอผูอานหรือผูชม ทั้งทางกายและทางใจ
เรื่องราวหรือเหตุการณที่กําลังอยูในกระแสความสนใจของสาธารณชน หรือเรียกวา
“ประเด็นสาธารณะ”
2. นักเขียนบทวิทยุ - โทรทัศน มีคุณสมบัติโดยทั่วไป ดังน ี้
ิ
2.1 ชางคด เปนคุณสมบัติสําคัญของนักเขียน ความคิดริเริ่มสรางสรรคเปนพรสวรรคของ
แตละบุคคล ความชางคิดในที่นี้หมายถึง ความสามารถในการสรางเรื่องที่สมบูรณจากเหตุการณเล็ก ๆ
เพียงเหตุการณเดียว นักเขียนบทละครผูซึ่งเลนกับถอยคําสํานวนจะใชความพยายามอยางมากที่จะ
เรียงรอยถอยคําใหสามารถสรางจินตนาการตามที่เขาตองการ
2.2 อยากรูอยากเห็น นักเขียนจะตองศึกษาเรื่องตาง ๆ ที่ผูสื่อขาวไดรายงานขาวไว แลวนํามา
คิดใครครวญวา อะไร ทําไม สาเหตุจากอะไร อยางไร ที่ทําใหเกิดเหตุการณหรือสถานการณเชนนั้นขึ้น
และเมื่อเดินทางไปยังพื้นที่ตาง ๆ นักเขียนจะตองมีความพยายามทุกวิถีทางที่จะปฏิบัติตนใหคุนเคยกับคน
ของทองถิ่นนั้น ๆ วาเขามีชีวิตความเปนอยูที่แทจริงอยางไร
2.3 มีวินัย วิทยุและโทรทัศนเปนสื่อที่มีเวลาเปนเครื่องกําหนดที่แนนอน นักเขียนควรกําหนด
จุดเปาหมายของตนเองวาจะเขียนใหไดอยางนอยกี่คําตอวัน ผูที่ยึดอาชีพนี้จะตองมีวินัยในการเขียน
เปนอยางมาก เพื่อใหสามารถสงบทไดตรงเวลา และผลิตบทออกมาอยางสม่ําเสมอเพื่อการยังชีพ

