Page 157 - สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิตปทุมวัน เล่ม 2
P. 157
สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิต (ปทุมวัน) เล่มที่ 2 155
ที่สอนไป ดุไป เตือนไป ต่อว่าไป บ่นไป จ่ำจี้จ้ำไชไป เป็นเพราะเพียง
“ความรักและความห่วงใย” ที่มีให้เสมอ
การสอนคนอื่น แม้จะประสบความสำเร็จขนาดไหนแต่ถ้า
สอนตัวเองไม่ได้ ก็ถือว่า ล้มเหลว โดยสิ้นเชิงหลายคนมักพูดจาให้ร้าย
คนอื่น โดยมองข้ามข้อเสียของตนเองนี่แหละคนเรา มักมองข้ามตนเอง
แล้วเห็นแต่ (ความผิด) คนอื่นเสมอการคิดไปเอง มักตั้งอยู่บนพื้นฐาน
ของความเห็นแก่ตัวเสมอเหมือนการคิดแทนคนอื่น ก็มักจะเอาความคิด
ของตนเองเป็นบรรทัดฐานเสมอ..
พึงจำไว้.....
ผู้ใหญ่เตือน แสดงว่า ท่านรัก
ผู้ใหญ่ทัก แสดงว่า ท่านห่วง
ผู้ใหญ่ท้วง(ติง) แสดงว่า ท่านต้องการให้แก้ไข
แต่ถ้าผู้ใหญ่ไม่เตือน ไม่ทักท้วงอะไรเลย แสดงว่า อนาคตเรา
อาจไรัซึ่งความเจริญรุ่งเรือง.....
คนเราโดยนิสัย ไม่มีใครอยากให้คนอื่นมาบังคับเราแต่คนที่
ถูกบังคับ เพราะเหตุผลเดียว คือบังคับตนเองไม่ได้เพราะฉนั้น ถ้าไม่อยาก
ให้ใครบังคับเรา เราก็ต้องบังคับตนเองให้ได้....ธรรมะ มีไว้เพื่อปฏิบัติ
ไม่ใช่เพียงแค่ศึกษาให้รู้เท่านั้นเพราะมีคนจำนวนไม่น้อยที่รู้มาก พูดมาก
แต่ไม่ทำจึงกลายเป็นนักวิชาการที่ไร้ค่า ในสายตาของนักปฏิบัติ
