Page 197 - สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิตปทุมวัน เล่ม 2
P. 197
สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิต (ปทุมวัน) เล่มที่ 2 195
ก็ไล่มาเรื่อย ๆ หาโรงเรียนระดับอนุบาล ประถม มัธยมที่ดี ๆ เพื่อตอบสนอง
ความต้องการของครอบครัวว่าได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกแล้ว พอลูก
เข้าไปอยู่ในโรงเรียน บทบาทหน้าที่ส่วนหนึ่งก็เป็นลูกที่ต้องดำเนินการต่อ
โดยมีพ่อแม่เป็นฝ่ายสนับสนุน แต่หลายครอบครัวกลับกัน บทบาท
ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นของพ่อแม่ไปหมด ควบคุมทิศทางการเดินของลูกจน
เกิดปัญญาขึ้นมาภายหลัง ลูกอยากเลี้ยวซ้าย(บ้าง) แต่พ่อแม่บอกเลี้ยว
ขวาเดี๋ยวนี้ ปัญหาเหล่านี้จะเป็นปัญหาสะสม นานเข้า ๆ ก็เปรียบเสมือน
“ระเบิดเวลา” ที่นับถอยหลังรอเวลาระเบิดขึ้นภายในครอบครัว ระเบิด
เวลาที่ถูกวางอยู่ในตัวทุกคนในครอบครัว บางครั้งความต้องการของ
พ่อแม่เป็นแรง “กด” และ “ดัน” สู่ตัวลูก ๆ ชีวิตของลูกจึงผิดปกติ
เป็นการลัดวงจรของวัย บีบให้เป็น ผู้ใหญ่อัดกระป๋อง คือถูกทำให้
เป็นผู้ใหญ่ก่อนวัยอันควร การเล่นถูกตัดออกไปจากชีวิต ทั้งที่การเล่นนี่ล่ะ
เป็นการเรียนรู้ที่ดีสุดอย่างหนึ่ง ลูก ๆ ต้องเริ่มเรียนจันทร์ถึงศุกร์ในเวลา
ปกติแปดโมงถึงสี่โมงเย็นตามเวลาของแต่ละโรงเรียน หลังจากนั้น
ก็ต้องรีบไปเรียนพิเศษตอนสี่โมงครึ่งจนถึงสองทุ่มสามทุ่มตามแต่ความ
อึดของแต่ละคน เป็นแบบนี้ไปทุกวัน จากนั้นวันที่เด็ก ๆ รอคอยก็มาถึง
วันที่จะหยุดพักผ่อน ดูการ์ตูนเที่ยวกับครอบครัว ออกกำลังกาย
ไปวัดทำบุญ เสาร์อาทิตย์ก็เป็นคำตอบที่ถูกต้องที่สุดสำหรับการรอคอย
จากสัปดาห์ที่ยาวนานและทรหด แต่บัดนี้ไม่ใช่อีกต่อไป เป็นวันที่เด็ก ๆ
จะต้องช่วงชิงเวลาที่มีอยู่ในมีค่าที่สุด เด็กคนไหนที่หยุดเรียนจะมีความ
รู้สึกผิดอยู่ในสมองตลอดเวลาว่า “ตายแล้ว ฉันหยุด แต่เพื่อนไปเรียน
ฉันต้องเรียนไม่ทันแน่ ๆ เลย” “ไม่รู้ล่ะ จะเรียนรู้เรื่องไม่รู้เรื่องไม่สน
