Page 249 - สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิตปทุมวัน เล่ม 2
P. 249
สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิต (ปทุมวัน) เล่มที่ 2 247
“ขอบคุณมากครับ อาจารย์...ขอให้อาจารย์เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นพ่อ
ของพวกผมต่อไปนาน ๆ นะครับ” “น้ำตาร่วง” ...
ใครจะเชื่อว่าคนหน้าโหด ๆ อย่างผมจะต่อมน้ำตาแตก น้ำตารื้น
คลอเบ้าได้เป็นวัน ๆ หัวใจมันพองโต มีความสุขเป็นอย่างยิ่ง รู้สึกภาคภูมิใจ
เหลือเกินที่ได้มีโอกาสเข้ามาทำงานในสายงานนี้...
ในความสมหวังก็มีความผิดหวัง...
เคยมีคนกล่าวเอาไว้ว่า “ในช่วงเวลาที่เราท้อแท้หมดหวังหมด
กำลังใจ คนที่สนิทกันมักจะดูออก” วันหนึ่ง..นักเรียนคนหนึ่งถามผมว่า
“อาจารย์ครับ ทำไมทั้งห้องสว่าง แต่ตรงที่อาจารย์นั่งอยู่
กลับมืดจังเลย ... อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?... นี่ไม่ใช่อาจารย์
อาจารย์อยากคุยอยากระบายอะไรไหมครับ ถึงช่วยไม่ได้
ผมก็ยินดีรับฟังนะครับ”
“ซึ้ง”
ซึ่งต่อมากำลังใจเหล่านี้ ผมก็ได้มีโอกาสส่งต่อไปให้ลูกศิษย์อีก
กลุ่มหนึ่ง เด็กกลุ่มนี้บางคนต้องเจอกับปัญหาครอบครัว ปัญหาการเรียน
ปัญหาความสัมพันธ์กับเพื่อน ๆ เป็นต้น ไม่ใช่เพียงแค่การปลอบโยน
คอยให้กำลังใจเท่านั้นที่ทำให้เรารู้สึกประทับใจซึ่งกันและกัน แต่รวมไปถึง
ความรู้สึกภูมิใจที่เด็กเลือกที่จะมาปรึกษาเรา ไว้ใจเรากล้าที่จะบอก
ปัญหาต่าง ๆ แก่เรา และยินดีให้เราช่วยแก้ปัญหาหรือรับฟังคำแนะนำ
จากเรา
