Page 48 - โรงเรียนสุจริตคิดฐานสอง
P. 48

“การทุจรต”  เปนพฤติกรรมทีฝาฝนกฎหมาย
                                                  ิ
                                                                ่
                                                    
                                                 ื
                                           โดยตรง ถอเปนความผิดอยางชดเจน สงคมสวนใหญ 
                                                                  ั
                                                            
                                                              ั
                                                                      
                                              ี
                                                                    ี
                                           จะมการบญญตกฎหมายออกมารองรบ มบทลงโทษ
                                                                  ั
                                                    ั
                                                     ิ
                                                 ั
                                                                  ุ
                                                                    ี
                                                           ั
                                                 ื
                                                           ้
                                                                    ่
                                           ชดเจน ถอเปนความผิดขนรนแรงทีสดทเจาหนาท ี ่
                                                             ุ
                                                                 ่
                                            ั
                                                   
                                                     ิ
                                                      ั
                                           ของรฐตองไมปฏบต ิ
                                              ั
                                                
                                                  ั
                                           “การขัดกนระหวางประโยชนสวนบุคคลและ
                                                               ิ
                                                                     ู
                                           ประโยชนสวนรวม” เปนพฤตกรรมทอยระหวาง
                                                                   ่
                                                                   ี
                                                                 ิ
                                                  ั
                                           จรยธรรมกบการทจรต ทจะกอใหเกดผลประโยชน
                                             ิ
                                                           ่
                                                        ิ
                                                      ุ
                                                           ี
                                           สวนบุคคลกระทบตอผลประโยชนสวนรวม  ซง ่ ึ
                                           พฤติกรรมบางประเภทมีการบัญญตเปนความผิดทาง
                                                                ิ
                                                               ั
                                                                  
                                                          ั
                                                  ี
                                                                    ิ
                                           กฎหมายมบทลงโทษชดเจน  แตพฤตกรรมบาง
                                                          ั
                                                              
                                                        ั
                                                 ั
                                           ประเภทยงไมมการบญญตขอหามไวในกฎหมาย
                                                                 
                                                    ี
                                                           ิ
                                                   
                                                            
                                                           ั
                                                             ํ
                                                                         ุ
                                              ิ
                                           “จรยธรรม”  เปนหลกสาคญในการควบคม
                                                               ั
                                           พฤตกรรมของเจาหนาทของรฐ  เปรยบเสมือน
                                                           ่
                                                                    ี
                                              ิ
                                                           ี
                                                               ั
                                                                         ั
                                                                    ึ
                                                                ั
                                                                 
                                                                      ื
                                                                        ิ
                                                            ี
                                                            ่
                                                       ่
                                                       ี
                                                        
                                           โครงสรางพนฐานทเจาหนาทของรฐตองยดถอปฏบต  ิ
                                                  ้
                                                  ื
                                                
                                                           
                                                                         
                                                     ั
                                                                      ั
                                                                     ิ
                                                
                                                           ิ
                                             
                                           “เจาหนาทของรฐทขาดจรยธรรมในการปฏบตหนาท  ่ ี
                                                 ี
                                                       ่
                                                       ี
                                                                       ิ
                                                 ่
                                                                   ั
                                                             ี
                                                             ่
                                           โดยเขาไปกระทาการใดๆ ทเปนการขดกนระหวาง
                                                                     ั
                                                     ํ
                                                 
                                           ประโยชนสวนบคคลและประโยชนสวนรวม ถอวาเจา 
                                                                        
                                                                      ื
                                                    ุ
                                                                 
                                                                
                                                  
                                                     ้
                                           หนาทของรัฐผนนขาดความชอบธรรมในการปฏิบต ิ
                                                                          ั
                                                     ั
                                               ี
                                               ่
                                                    ู
                                                     
                                                                    
                                                       
                                              ี
                                                          ุ
                                              ่
                                                                  ิ
                                                                ุ
                                             
                                           หนาท และจะเปนตนเหตของการทจรตตอไป”
                                                          ุ
                                                            ิ
                                                               ิ
                                                         สจรต คดฐานสอง   39
   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53