Page 228 - JALAN PULANG
P. 228

“Tolonglah!  Aku  tak  nak  balik  rumah.  Aku  rasa  lebih  tenang  di

                   rumah kau,” Marlisa merayu pada Eddy.





                          “Yalah! Yalah! Memandangkan kau kawan aku kau boleh tinggal

                   di rumah ni. Kau pakailah bilik aku tu. Tapi berselerak. Kau maklumlah


                   orang bujang. Kau kemaskanlah apa yang patut,” jawab Eddy.




                          “Terima kasih, Eddy. Kaulah satu-satunya kawan aku. Habis? Kau

                   nak tidur mana?” Marlisa membalas.




                          “Itu kau tak usah risaulah. Dahlah. Kau masuklah ke bilik. Aku


                   nak keluar sekejap,” ucap Eddy pula.




                          Cuaca  kelihatan  cerah  menyinari  seluruh  alam  semesta.  Suara

                   ombak  menghempas  pantai  tak  putus-putus  kedengaran  membelah


                   suasana.  Marlisa  masih  lagi  menghempaskan  segala  kisah  silam  yang

                   pernah dialaminya pada laut biru.




                          “Macam  mana  ni,  bang?  Dah  seminggu  Marlisa  tak  balik  ke


                   rumah.  Saya  risaulah,  bang,”  kata  ibunya  sambil  menangis  teresak-


                   esak.











                                                             228
   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233