Page 228 - JALAN PULANG
P. 228
“Tolonglah! Aku tak nak balik rumah. Aku rasa lebih tenang di
rumah kau,” Marlisa merayu pada Eddy.
“Yalah! Yalah! Memandangkan kau kawan aku kau boleh tinggal
di rumah ni. Kau pakailah bilik aku tu. Tapi berselerak. Kau maklumlah
orang bujang. Kau kemaskanlah apa yang patut,” jawab Eddy.
“Terima kasih, Eddy. Kaulah satu-satunya kawan aku. Habis? Kau
nak tidur mana?” Marlisa membalas.
“Itu kau tak usah risaulah. Dahlah. Kau masuklah ke bilik. Aku
nak keluar sekejap,” ucap Eddy pula.
Cuaca kelihatan cerah menyinari seluruh alam semesta. Suara
ombak menghempas pantai tak putus-putus kedengaran membelah
suasana. Marlisa masih lagi menghempaskan segala kisah silam yang
pernah dialaminya pada laut biru.
“Macam mana ni, bang? Dah seminggu Marlisa tak balik ke
rumah. Saya risaulah, bang,” kata ibunya sambil menangis teresak-
esak.
228

