Page 229 - JALAN PULANG
P. 229

“Nak buat macam mana, Mah. Kita pun dah laporkan pada polis.

                   Kita  tunggu  ajelah.  Dah  puas  kita  cari  kat  rumah  kawan-kawan  dia.


                   Tapi tak ada. Entah ke mana hilangnya,” ayahnya sebaliknya bersuara.




                          “Bang! Marlisa tulah satu-satunya anak kita bang!” ingat  ibunya


                   pada ayahnya sambil tak henti-henti menangis.




                          “Ya! Itu abang tahu!” angguk ayahnya pula.




                          “Tapi  dia  sendiri  yang  pilih  nak  keluar  dari  rumah  ni.  Mentang-

                   mentang dah besar tak boleh ditegur,” ayahnya mencelah.




                          Perbualan  ayah  dan  ibunya  lantas  terhenti.  Kedengaran  bunyi


                   telefon bimbit ayahnya.




                          “Hello!  Waalaikumsalam.  Ya,  cikgu.  Setakat  ni  belum  dapat  apa

                   berita, cikgu. Apa?  Saya faham, cikgu.  Tindakan itu memang terpaksa


                   diambil.  Yalah,  cikgu.  Waalaikumsalam!”  ayahnya  menjawab  panggilan

                   itu.





                          “Kenapa, bang?” ibunya pantas menyoal.










                                                             229
   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234