Page 229 - JALAN PULANG
P. 229
“Nak buat macam mana, Mah. Kita pun dah laporkan pada polis.
Kita tunggu ajelah. Dah puas kita cari kat rumah kawan-kawan dia.
Tapi tak ada. Entah ke mana hilangnya,” ayahnya sebaliknya bersuara.
“Bang! Marlisa tulah satu-satunya anak kita bang!” ingat ibunya
pada ayahnya sambil tak henti-henti menangis.
“Ya! Itu abang tahu!” angguk ayahnya pula.
“Tapi dia sendiri yang pilih nak keluar dari rumah ni. Mentang-
mentang dah besar tak boleh ditegur,” ayahnya mencelah.
Perbualan ayah dan ibunya lantas terhenti. Kedengaran bunyi
telefon bimbit ayahnya.
“Hello! Waalaikumsalam. Ya, cikgu. Setakat ni belum dapat apa
berita, cikgu. Apa? Saya faham, cikgu. Tindakan itu memang terpaksa
diambil. Yalah, cikgu. Waalaikumsalam!” ayahnya menjawab panggilan
itu.
“Kenapa, bang?” ibunya pantas menyoal.
229

