Page 257 - การวิจัยด้านวนวัฒน์
P. 257

3.  ทัศนคติและความตองการของผูปลูกไผ

                                                             ิ
                                                                           
                                                                           ู
                                                            ุ
                                
                     เกษตรกรตองการตลาดและราคาไผทียตธรรม ความรทางวิชาการทีตองการ ไดแก
                                                          ่
                                                                                        ่
                                                                                                    
                                                                                          
                                              ู
                                                     ู
                                                         ั
                                                                                                      ุ
                               ิ
                          
            การฝกอบรมดานผลตภณฑไมไผ  ปลกและดแลรกษาทีถกตอง ใหผลตอบแทนด   และการปรบปรง
                                      
                                  ั
                                                                                                  ั
                                                                                     ี
                                                                   
                                                                ู
                                                              ่
                                                                   ํ
                  ื
                                                                ิ
            พันธุพช ปญหาและอุปสรรคในการปลูกไผ คือ ราคาผลผลตต่า ขาดตลาดรองรับ และเงินทุน เกษตรกร
                                                                   ้
                                ู
                       
                                                                                   ุ
                                                                                         
                                                                   ี
                                              ่
                                               
                                                           
                                      ่
                                      ิ
                                           ิ
              ั
            ยงมีความตองการปลกไผเพม ชนดทีตองการ    ไดแก ไผเลยง ไผรวก ไผกิมซง ไผดามขวาน ผูปลูก
                                                                                   
                                                                             ิ
                                                ื
                                                                                     ี
                                                ่
              
                                                          
                                                                  ั
                                                              ู
                                                                                               
                                         ู
            สวนมากมีความพอใจในการปลกไผ เนองจากไมตองดแลรกษามาก เตบโตไดด สามารสรางรายได                
               ิ
            เสรมและรายไดหลักใหครอบครว
                                         ั


                                                    
                                                   ขอเสนอแนะ
                     1.  ไผมีศกยภาพในการสงเสรมใหประชาชนปลกในเชงเศรษฐกิจ สามารถสรางรายได เปนพืชที่
                                               ิ
                              ั
                                                                                       
                                                                                               
                                                                   ิ
                                           
                                                              ู
                                           ้
                                           ั
                                                                                            
                                                                                                  ู
            เติบโตเร็ว ภายใน 1-4  ป ปลูกครงเดียวสามารถเกบเกียวผลผลิตไดนาน 10-30  ป ไมตองปลกใหม
                                                           ็
                                                              ่
                       ่
                    ื
            เหมือนพชทีมีรอบตัดฟนส้น การดูแลรักษางาย ไมตองพ่งแรงงานมาก รัฐควรสนับสนุนดานเงินทุน
                                                                ึ
                                    ั
                 
            การสงออก การวิจยดานการใชประโยชนไผ
                                
                             ั
                                                                               ี
                                                                               ่
                     2.  จากปญหาไผออกดอกและตาย เกษตรกรมีการลดความเสยง โดยนําเมล็ดไผมาเพาะ
                                                       ั
                         
                                                                                 ุ
                      ุ
                                                                                                   
                   ั
                                                                          ื
                                     ็
            ขยายพนธ แตการเพาะเมลดอาจมีการกลายพนธุ ควรทําการคัดเลอกพันธจากเมล็ดที่ปลูก แลวจึง
                                         ื
                                 ื
            นําไปเพาะขยายพันธุเพ่อปลูกหรอจําหนาย
                                               
                                     ื่
                                                                                             ื
                                                
                     3.  ควรปลูกไผเพอผลิตทั้งหนอและลํา เพอใหผลตอบแทนสง และมีรายไดทุกเดอนจากการ
                                                                           ู
                                                          ื่
                                                                                        
                                                              ู
                                       ํ
                                                                                             
            ผลตหนอ  โดยเกษตรกรควรสารวจตลาดกอนทําการปลก และคํานึงถึงระยะทางในการขนสง
               ิ
                                      ุ
                                                                 ํ
                                                                                                      ั
                                                                     ั
                                                                         ิ
                                   ั
                                                                                             ิ
                                                                                ื
                     4.  การเลือกพนธไผทีมีคุณภาพ และเหมาะสมสาหรบผลตลาหรอหนอ บางชนดเหมาะกบ
                                         ่
                                                                                    
                                                                            ํ
                                                                                            
                             ิ
                                                 ่
                                     ั
            ผลิตหนอไม บางชนดเหมาะกบผลิตลํา ไผทีปลูกเพอผลิตลํา ควรเลือกพันธุที่มีลักษณะลําใหญ แข็งแรงสูง
                                                       ื่
                     5.  ปจจยสาคัญในการพจารณาปลกไผ คือ ความเหมาะสมของพนที ตลาด และแหลงน้า
                                                                                 ื
                                                                                 ้
                                                                                    ่
                             ั
                                            ิ
                                                                                                      ํ
                                                      ู
                                                                                                   
                                ํ
                                     ่
                                     ื
                                         ิ
            โดยเฉพาะทีตองการปลกเพอผลตหนอ
                       ่
                                 ู
                                                                                                  ่
                     6.  ควรมีการปรับปรุงระเบียบและกฎหมายในการใชประโยชนไมไผในปาธรรมชาติ เพอใหมี
                                                                                                  ื
            การจัดการอยางยงยน ซึ่งตองมีการนําไผมาใชประโยชน และตดลําเพ่อเปนการแตงกอ ใหไผไมขึน
                                                       
                         
                                                                
                                                                                        
                                      
                                                                      ั
                                                                                                      ้
                                ื
                             ่
                             ั
                                                                             ื
                                                       ่
                                                       ิ
            หนาแนน แหงตาย ทําใหงายตอการเกิดไฟและเพมความรุนแรงของไฟในปาธรรมชาติ โดยควรใหชุมชน
                    ่
                                                                         ั
            ในทองถินมีโอกาสเขาถึงการใชประโยชนไผในปาธรรมชาติไดเปนอันดบแรก
                                                                 




                                                        236
   252   253   254   255   256   257   258   259   260   261   262