Page 8 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

คํานํา

ิ
ิ

ปจจุบันแนวโนมการอนุรักษส่งแวดลอมควบคูไปกับการเพ่มรายไดทางเศรษฐกิจ โดยมีทฤษฎี



้

ื
ของเศรษฐกิจพอเพยงเปนแนวทางดาเนนการไดแพรหลายและกระจายไปในหลายพนทีของประเทศ
ิ
ํ
่
ี

ิ
การกําหนดชนดพันธุไมปลูกเพ่อใหสามารถดํารงชพไดอยางพอเพยง รวมถึงสรางรายไดเพมในระยะเวลา

ิ

ี
ื
ี

่

็
ู
่
ไมนานนักไดถกพดถึงไมโตเร็วหลายชนิด หนึงในนั้นกคือไผ ทีสามารถนําหนอมาบริโภคและใชประโยชน 
ู
่

ั


้
ั
็
ั
จากลําไดดี ในดานการอนรกษสงแวดลอมนนไผกไดรบการยอมรบในการใชเปนพรรณไมตกแตง
ั

ิ
่
ุ


สวนสาธารณะ หรอปองกันการพังทลายของตล่งไดเปนอยางด ดังนนไผจึงไดชอวาเปนไมอเนกประสงค
ื
ื่
ี


ิ
ั้
ู
ู
ั
่
ทีปลกงายโตเร็ว และใชประโยชนไดอยางกวางขวาง และไผยงถกคาดหวังวาจะสามารถชวยแกไขปญหา


ิ
่

ภาวะโลกรอนไดในระยะเวลาทีสั้นกวาการปลูกไมยืนตนชนดอื่นอีกดวย (สภลท และสุทัศน, 2553)


ื
ู
่


ั
แมวาไผจะมีประโยชนมากมายดังกลาวขางตน แตการปลกไผเพอเศรษฐกิจก็ยงคงมีนอยกวา
ั
ู
ื

็
ํ
ิ

ํ
ํ

การนาไผจากปาธรรมชาตมาใชประโยชน ความสาเรจของการปลกสรางสวนไผจาเปนตองคัดเลอกชนดพนธ ุ

ิ
ู
ุ
ั
ทีเหมาะสมในแตละพนที รวมถึงขอมลดานการปลูก การขยายพนธ การจดการ และการใชประโยชน 
่
ั
้
ื
่

่
ั
ื
ํ
ู
ในแตละชนิดพนธ การคัดเลอกชนดพนธไผเศรษฐกิจเพอทีจะนามาปลกในพนทีเดยวกนเพอการศกษา
่
่
ื
ึ
ุ
ี
ิ
ุ
ั
่
ื
ื
้
ั
ุ
ิ
ั
ิ
์
หาขอมลตางๆ นนยงมีนอยมาก (บุญชบ และสกลศกด, 2532) มีเพียงขอมลของไผเศรษฐกิจบางชนด

ู
้
ั
ั
ู
่
เชน ไผตง และไผสสกเทาน้น (สทัศน, 2537) รายงานฉบับนีจึงเปนเอกสารทีจะรวบรวมขอมลการเตรียม
้
ุ

ี

ั
ู
ุ
่
ื
ู

กลาพนธไผ การเตรียมพ้นที่ปลก การจัดการ และการเจริญเติบโต รวมถึงผลผลิตหนอและลําของไผทีได
ั
ุ
ุ

่
ั
ั

ู
่
่
จากสวนรวมพนธไมไผทีมีศกยภาพสงทางเศรษฐกิจ เพอทีจะเปนประโยชนตอเกษตรกร และผูทีสนใจ
ื
่
ุ
ื
ิ
ิ
่
ปลกไผเศรษฐกิจทุกทาน ในการสรางรายไดเพมใหแกตนเอง ครอบครว ชมชน รวมถึงประเทศชาตสบไป
ู


ั

วิธีการศึกษา
ิ
ิ

ํ
การกําหนดรูปแบบการสรางสวนรวมพันธุไผที่มีศกยภาพสูงทางเศรษฐกิจทั้ง 5 ชนด ไดดาเนนการ

ั
ในปงบประมาณ พ.ศ. 2552 – 2555 ใชระยะเวลา 4 ป ดังน ้ ี

ิ่
ุ
ั
1. สํารวจแหลงพันธุไผ ที่จะใชในการจดสรางสวนรวมพนธไผเศรษฐกิจในทองถน ดังน ี ้
ั
ิ
- แหลงในธรรมชาตของไผพนเมืองทองถินทีมีศกยภาพในทางเศรษฐกิจ 2 ชนด ไดแก ไผบงใหญ 

ิ
ั
่
่
ื

้
ู
ั
(Dendrocalamus brandisii) และไผซางหมน (D. sericeus) พรอมบันทึกขอมลตําแหนง ลกษณะของแมไม
รวมถึงขอมลสภาพพ้นที่ที่พบในแตละแหลงดวย
ื
ู
ู

่
ื
- แหลงปลกสวนไมไผเศรษฐกิจตางถิน 3 ชนิด ไดแก ไผหมาจ หรอไผหวานอางขาง

ู
(Dendrocalamus latiflorus) ไผเลยงหวาน (Bambusa nana) และไผกิมซง (B. beecheyana) พรอมบันทึก

ุ
ี
้
ั
ั
ิ่
ื
ขอมลแมไมและพ้นที่เชนเดียวกนกบไผทองถน
ู
3