Page 31 - แนวทางการตัดขยายระยะสวนป่าเชิงพาณิชย์
P. 31
ั
่
ั
ู
ตามที่ได้ก าหนดรูปแบบ และความหนาแน่นของหม่ไม้ทีแน่นอน ภายหลงการตด
ขยายระยะไว้ก่อนแล้ว โดยไม่ค านึงถึงคุณภาพหรือลักษณะของต้นไม้แต่ละต้น
ตัวอย่างเช่น การตัดขยายระยะแบบเป็นแถว หรือแบบเป็นแถบ เป็นรูปแบบที่
ง่ายและสะดวกต่อการด าเนินการสามารถควบคุมความหนาแน่นของหมู่ไม้ได้
อย่างชดเจน และเสถียรภาพของต้นไม้แต่ละต้นได้รับการดูแลอยางทั่วถึง
่
ั
แต่ไม่สามารถบรรลวัตถุประสงค์อื่นๆ อาทิเช่นการปรับปรุงคุณภาพและ
ุ
โครงสร้างของหมู่ไม้เป็นต้น ในขณะที่วิธีการเลือกตัด เน้นการปรับปรุงคุณภาพ
่
่
ของหมู่ไม้มากกว่า โดยการพิจารณาว่าต้นใดทีควรเอาออกหรือต้นใดทีควร
ู่
้
คงไว้ตามลักษณะชั้นเรือนยอด ต าแหน่งที่ขึนอยของต้นไม้แต่ละต้น และการน า
้
ั
ั
ไม้จากการตดขยายระยะไปใชประโยชน์ จากพื้นฐานการเลือกตดต้นไม้ตาม
ุ
วิธีการหลักทั้งสองวิธีดังกล่าว ได้มีการน าไปประยกต์เป็นชนิดหรือวิธีการตัด
ขยายระยะแบบต่างๆ แต่วิธีการตัดขยายระยะที่นิยมใช้กันมาแต่ด้งเดิม
ั
มี 4 วิธี (ภาพที่ 6)
้
1. Low thinning บางครั้งเรียก “Thinning from below” วิธีนีต้นไม้ที่ ภาพที่ 6 การเปลี่ยนแปลงการกระจายของขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่ระดับ
ต้องการเหลือไว้คือ ต้นไม้ที่มีชั้นเรือนยอดบน ต้นไม้ที่มีชนเรือนยอดต่ ากว่าจะ 1.30 เมตร ภายหลังการตัดขยายระยะโดยวิธีการต่างๆ (ดัดแปลง
ั้
ู
เป็นต้นที่ถกคัดเลือกตัดขยายระยะออกก่อนตามลาดับขึ้นไปจนถึงต้นไม้ที่มี จาก The Practices of Silviculture (Smith, 1986))
ชั้นเรือนยอดสูงกว่า
Low thinning เป็นวิธีการตัดขยายระยะที่เก่าแก่ที่สุด ซึงต้นไม้ที่มี
่
ั
้
ชนเรือนยอดต่ าจะเป็นต้นที่ถูกคัดเลือกตัดขยายระยะออกก่อนตามล าดับ
ขึ้นไปจนถึงต้นไม้ที่มีชั้นเรือนยอดสูงกว่า บางครั้งจึงเรียกวิธีการตัดขยายระยะนี้ว่า
็
ั้
เปนวิธีธรรมดา กล่าวคือ ต้นไม้ที่มีชนเรือนยอดถูกบดบังหรือถูกข่มจะถูก
คัดเลือกตัดขยายระยะออกก่อน เมื่อการตัดขยายระยะกระทาหนักขึ้น
้
ั
ั
พวกช้นเรือนยอดปานกลาง และชนเรือนยอดรองเด่นก็จะถูกเลือกตัดออก
24 แนวทางการตัดขยายระยะสวนป่าเชิงพาณิชย์ 25 แนวทางการตัดขยายระยะสวนป่าเชิงพาณิชย ์ 25
24
