Page 117 - โครงการวิจัย เทคนิคการเพิ่มผลผลผลิตสำหรับการปลูกสร้างสวนป่าไม้สัก

บทนำ

ในปี พ.ศ. 2543 ได้มีการทดสอบน ากล้าสักสายพันธุ์ต่าง ๆ จากการปักชาราก ไปปลูก

ทดสอบใน 3 พื้นที่ ได้แก่ จังหวัดสงขลา กาญจนบุรี และก าแพงเพชร เพื่อคัดเลือกแม่ไม้และ

สายพันธุ์ที่เหมาะสมต่อการน าไปปลูกพื้นที่ต่าง ๆ จากรายงานของพรเทพ และคณะ (2559)
่
เมือสักมีอายุ 16 ปี พบว่าพื้นที่มีผลต่อการเติบโตของสัก และสายพันธุ์สักที่ปลูกที่จังหวัด
ก าแพงเพชรและสงขลายังแสดงว่ามีผลต่อการเติบโตด้านขนาดเส้นผานศูนย์กลางเพียงอก การ
่
จัดล าดับในจังหวัดก าแพงเพชร พบว่าสายพันธุ์ที่เด่นในด้านการเติบโตตามขนาดเส้นผ่าน
ศูนย์กลางเพียงอก ได้แก่ 120, 245, 282, 116, 327, 83, 129, 290, 146, และ 158 ซึ่งแตกต่าง

อย่างมากกับสายพันธุ์เด่นที่จังหวัดกาญจนบุรี ได้แก่ 336, 335, 265, 324, 273, 160, 271,

267, 89, และ 333 ในขณะที่ปลูกทดสอบที่จังหวัดสงขลา พบสายพันธุ์เด่น ได้แก่ 246, 36,

119, 336, 292, 345, 91, 159, 27, และ 130 มีเพียง 336 สายพันธุ์เดียวที่เหมือนกันใน
กาญจนบุรีและสงขลา ซึ่งผลจากการศึกษาท าให้ทราบว่าการปลูกสร้างสวนป่าสักควร

พิจารณาทั้งในเรื่องพื้นที่และสายพันธุ์ที่เหมาะสมประกอบกัน

่
ในชวงปี พ.ศ. 2551 -2555 ได้ท าการทดสอบสายพันธุ์ของสักในภาคตะวันออกเฉียง
เหนือของประเทศไทย ในพื้นที่จังหวัดอุดรธานี และจังหวัดขอนแก่น เป็นการศึกษาครั้งแรก

ั
่
(Tangmitcharoe et al., 2012) แต่การทดลองไม่สามารถให้ข้อสรุปที่ชดเจน เนืองจากมีอัตรา
การเติบโตไม่ดีนัก และมีความผันแปรมากในแต่ละสายพันธุ์ การศึกษาพบว่าความสูงและ
ความโตมีความแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยส าคัญสถิติทั้งในแต่ละสายพันธุ์และในทั้งสองพื้นที่

และไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่กับสายพันธุ์ในด้านการเติบโตทางความสูงและความโต

ทั้งนี้สาเหตุหลักได้แก่ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งหลังการปลูกมีภาวะฝนแล้งเป็นระยะเวลานาน
และต่อมาเกิดภาวะน้ าท่วมในพื้นที่ ปัจจัยด้านคุณสมบัติของดินในพื้นที่ศึกษา ได้แก่ ค่า pH

ั
โครงสร้าง การระบายน้ า และการเก็บกักความชื้นในดิน รวมถึงการรบกวนจากปัจจยภายนอก
กล่าวคือในบริเวณรอบพื้นที่ทดลองมีต้นยูคาลิปตัสขนาดใหญ่ ที่ระบบรากและร่มเงาของต้นยู
คาลิปตัสส่งผลกระทบทางลบต่อการเติบโตของกล้าสัก นอกจากนี้ยังมีสาเหตุรองได้แก่ ความ

หลากหลายของลักษณะพื้นที่ ที่เป็นสาเหตุให้การศึกษาไม่ได้ผลที่สามารถสรุปได้ชัดเจน

จากการศึกษาของ Somsak and Noda (2012) ได้ท าการแบ่งชนความเหมาะสมของดิน
ั้
ส าหรับการปลูกสัก ออกเป็น 5 ชน ได้แก่ 1 ดินที่มีความเหมาะสมมากที่สุด 2 ดินที่มีความ
ั้
เหมาะสมดี 3 ดินที่มีความเหมาะสมปานกลาง 4 ดินที่มีความเหมาะสมน้อย และ 5 ดินที่ไม่มี

ั้
ั้
ความเหมาะสม โดยในดินชนที่ 2-5 จะมีข้อจ ากัดของชนดิน ปรับตามค าจ ากัดความของกรม

104 | รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการ เทคนิคการเพิ่มผลผลิตส าหรับการปลูกสร้างสวนป่าไม้สัก