Page 110 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 110

๙๗


                         สาวตรี เจริญพงศ์. สัมพันธ์สยามในนามภารต: บทบาทของรพินทรนาถ ฐากร สวามสัตยานันท
                            ิ
                                                                                               ี
                                                                                         ู
                                                                                                     ิ
                                                                          ิ
                                                ั
                                                                              ี
                                   ปุรี และสุภาส จนทรโบส ในสายสัมพันธ์ไทย-อนเดย. กรุงเทพมหานคร: ศูนยอนเดย
                                                                                                   ์
                                                                                                        ี
                                                     ์
                                                          ิ
                                   ศึกษาแหงจุฬาลงกรณมหาวทยาลัย, ๒๕๕๗.
                                          ่
                                                                        ่
                                                   ั
                                                                 ิ
                                  ิ
                                                                                                    ์
                                                                                              ั
                                                  ์
                                                                    ์
                         สุจตรา จรจตร, ผศ.ดร. มนุษยกบวรรณกรรม. พมพครังที ๒. กรุงเทพมหานคร: สำนกพมพโอ
                           ิ
                                                                      ้
                                                                                                 ิ
                                   เดยนสโตร์, ๒๕๔๗.
                                     ี
                         โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ. ปรัชญาทวไป. พมพครังที ๒. กรุงเทพมหานคร: สำนกพมพแหงจุฬาลงกรณ ์
                                                                                            ์
                                                              ้
                                                                                         ิ
                                                   ั
                                                         ิ
                                         ์
                                                            ์
                                                                                              ่
                                                                                      ั
                                                                ่
                                                   ่
                                       ิ
                                   มหาวทยาลัย, ๒๕๖๑.
                           ิ
                                                               ่
                               ิ
                               ์
                                                            ้
                         อดศักด  ทองบญ. ปรัชญาอินเดีย. พิมพ์ครังที ๓. กรุงเทพมหานคร : ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๔๖.
                                     ุ

                                               ้
                                            ่
                               (๒) บทความ, เรืองสัน :
                                    ู
                                                                                             ิ
                         ิ
                                            ู
                                                            ั
                                                                    ั
                                                               ้
                       รพนทรนาถ ฐากร. “กระดกรำพง”. ใน ของมนสันแตอนมนใหญ่. หนา ๒๔-๓๖. นรัตศัย หล่อ
                                                                   ่
                                                                       ั
                                                 ึ
                                                                                ้
                                                                                           ิ
                                                               ์
                                 อรุโณทัย แปล. ปทุมธาน: สำนกพมพนาคร, ๒๕๕๖.
                                                          ั
                                                     ี
                                                             ิ
                                                             ์
                                                                       ้
                                        ั
                                                                                       ุ
                                                                                   ิ
                       ________.  “ขุมทรพยลับเร้น”. ใน ขุมทรัพยลับเร้น. หนา ๘๑-๑๑๐. วมล กณราชา แปล.
                                          ์
                                 ปทุมธานี:  สำนักพิมพ์นาคร, ๒๕๖๒.
                                                    ุ
                                                                  ่
                                                                ้
                                                                         ้
                                                                   ้
                                                            ิ
                                                                    ั
                                                                                                ุ
                       ________.  “คนขายผลไม้จากคาบล”. ใน มตรผูไมรูจก. หนา ๑๕๗-๑๗๔. ยรรยง แดงบบผา แปล.
                                                    ั
                                                       ิ
                                                         ์
                                 กรุงเทพมหานคร:  สำนกพมพสามสี, (ม.ป.ป.).
                       ________.  “คนเปนกบคนตาย”. ใน ของมันสันแตอนมนใหญ่. หนา ๒๑๐-๒๒๙. นรัตศัย หล่อ
                                                              ้
                                                                   ั
                                       ็
                                                                      ั
                                          ั
                                                                  ่
                                                                               ้
                                                                                               ิ
                                                                                             ิ
                                                             ิ
                                 อรุโณทัย แปล. ปทุมธาน: สำนกพมพนาคร, ๒๕๕๖.
                                                          ั
                                                               ์
                                                     ี
                                                                   ้
                                        ้
                                                                      ่
                       ________.  “ตายทังเป็น”. ใน การกลับมาของบุตรผูสุรุยสุร่าย. หน้า ๒๐๗-๒๒๕. วิมล กุณราชา
                                 แปล. ปทุมธานี: สำนกพมพนาคร, ๒๕๕๔.
                                                     ิ
                                                       ์
                                                  ั
                                                                                       ิ
                       ________.  “นายไปรษณยแหงอลาประ”. ใน ซายสันนิวาส. หนา ๒๙-๓๘. วมล กณราชา แปล.
                                                                                            ุ
                                                               ้
                                                ่
                                                   ุ
                                                      ุ
                                                                             ้
                                             ี
                                              ์
                                                ิ
                                                  ์
                                             ั
                                 ปทุมธาน: สำนกพมพนาคร, ๒๕๕๗.
                                        ี
                        ________. “เมืองผี”. ใน เลือดกบน้ำ. หน้า ๑๙๑-๑๙๕. กิติมา อมรทัต แปล.  กรุงเทพมหานคร:
                                                   ั
                                       ิ
                                          ์
                                 สำนกพมพโคมทอง, ๒๕๒๔.
                                    ั
                                                                   ี
                                          ู
                                                                                    ิ
                                                                         ้
                       ________.  “แม่จาหนอยากกลับบาน”. ใน เทวดามปีก. หนา ๗๐-๘๑. วมล กณราชา แปล.
                                      ๋
                                                    ้
                                                                                        ุ
                                                  ์
                                        ี
                                             ั
                                                ิ
                                 ปทุมธาน: สำนกพมพนาคร, ๒๕๕๖.
                                                               ่
                                                                                              ิ
                                                                                 ้
                       ________.  “เล่นซ่อนหาย”. ใน ผูรูราตรีนาน กอนกาลหลับใหล. หนา ๒๒๐-๒๓๕. วมล กณราชา
                                                    ้
                                                     ้
                                                                                                   ุ
                                 แปล. ปทุมธานี:  สำนักพิมพ์นาคร, ๒๕๕๙.
                                           ุ
                                                                    ้
                       ________.  “สมุดของอมา”. ใน ขุมทรัพยลับเร้น. หนา ๒๙-๔๐. วมล กณราชา แปล. ปทุมธาน:
                                                                               ิ
                                                                                                      ี
                                                                                   ุ
                                                          ์
                                          ์
                                       ิ
                                 สำนกพมพนาคร, ๒๕๖๒.
                                    ั
                                                                                             ุ
                                                    ี
                                                    ้
                                             ์
                       ________.  “สรวงสวรรคของคนขเกยจ”. ใน เทวดามปีก. หนา ๑๓๖-๑๔๑. วมล กณราชา แปล.
                                                                           ้
                                                                                        ิ
                                                      ี
                                                                    ี
                                        ี
                                 ปทุมธาน: สำนกพมพนาคร, ๒๕๕๖.
                                                  ์
                                                ิ
                                             ั
                       ________.  “สินกรรม”. ใน มายสาว. หน้า ๑๗-๒๑. นราวดี แปล. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์นาคร,
                                                ่
                                    ้
                                 ๒๕๕๘.
   105   106   107   108   109   110   111   112   113   114   115