Page 12 - ดนตรีพื้นบ้าน ภาคกลาง

วงป พาทย์เครืองใหญ่

วงป พาทย์เคร
ว ง ป พ า ท ย ์ เ ค ร ื องใหญ่ื องใหญ่

๑. ปใน เดินทํานองถี่ๆ บาง โหยหวน

เปนเสียงยาวบาง มีหนาที่ดําเนิน

ทํานองและชวยนําวงดวย

๒. ระนาดเอก ตีพรอมกัน ๒ มือเปน

คู ๘ มีหนาทีเปนผูนําวง

๓. ระนาดทุม ตีพรอมกันทั้งสองมือบาง ตีมือละลูกบาง และมือละหลายๆ ลูก

มีหนาที่สอดแทรก หยอกลอ ยั่วเยา ไปกับทํานองใหสนุกสนาน

๔. ระนาดเอกเหล็ก ตีพรอมกันทั้งสองมือ เปนคู ๘ เดินทํานองถี่ๆ บาง ตีกรอบาง

เชนเดียวกับระนาดเอก แตมีหนาที่เพียงชวยใหเสียงกระหึ่มขึ้นเทานั้น

๕. ระนาดทุมเหล็ก ตีมือละลูก หรือหลายๆ ลูก เดินทํานองหางๆ มีหนาที่ยั่วเยา

ทํานองเพลงหางๆ

๖. ฆองวงใหญ มีหนาที่ดําเนินทํานองเนื้อเพลงเปนหลักของวง

๗. ฆองวงเล็ก มีหนาที่สอดแทรกทํานอง ในทางเสียงสูง

๘. ตะโพน มีหนาที่กํากับจังหวะหนาทับใหรูวรรคตอน ของเพลง และเปนผูนํา

กลองทัดดวย

๙. กลองทัด ตีหางบางถี่บาง ตามแบบแผนของแตละเพลง

๑๐. ฉิ่ง มีหนาที่กํากับจังหวะ ยอย ใหรูจังหวะเบาจังหวะหนัก

วงปพาทยเครื่องใหญนี้ เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๔ แหงกรุงรัตนโกสินทร 