Page 13 - ดนตรีพื้นบ้าน ภาคกลาง
P. 13

วงป พาทย์เครืองคูู่งป
                     วงป พาทย์เคร
                     ว                   พ     า    ท      ย     ์ เ ค      ร     ื องคื องคู่      ่


























     ๑. ปใน เดินทํานองถี่ๆ บาง โหยหวนเปนเสียงยาวบาง มีหนาที่ดําเนินทํานอง



          และชวยนําวงดวย



     ๒. ระนาดเอก ตีพรอมกัน ๒ มือเปนคู ๘ เดินทํานองเก็บถี่ ๆ โดยตลอด



          มีหนาที่เปนผูนําวง



     ๓. ระนาดทุม ตีพรอมกันทั้งสองมือบาง ตีมือละลูกบาง และมือละหลายๆ ลูก



          มีหนาที่สอดแทรก หยอกลอ ยั่วเยา ไปกับทํานองใหสนุกสนาน



     ๔. ฆองวงใหญ มีหนาที่ดําเนินทํานองเนื้อเพลงเปนหลักของวง



     ๕. ฆองวงเล็ก มีหนาที่สอดแทรกทํานอง ในทางเสียงสูง


     ๖. ตะโพน มีหนาที่กํากับจังหวะหนาทับใหรูวรรคตอน ของเพลง และเปนผูนํา



          กลองทัดดวย



     ๗. กลองทัด ตีหางบางถี่บาง ตามแบบแผนของแตละเพลง



     ๘. ฉิ่ง โดยปกติตีสลับกันใหดังฉิ่งทีหนึ่ง ดังฉับทีหนึ่ง โดยสมํ่าเสมอ มีหนาท                                ี่



          กํากับจังหวะ ยอย ใหรูจังหวะเบาจังหวะหนัก



     ปพาทยเครื่องคูนี้ เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๓ แหงกรุงรัตนโกสินทร                           
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18