Page 34 - Toluna Dergi Temmuz 2022

Şiir

BM1987

AŞKIN BİYOPSİSİ

İkmale kaldım aşkın protokolünde hep ,
İmtihansa, sevginin gayretini taşıyamamamdı belki.

Suçüstü yakalanmışlık adınaydı gururun örtbasları,

Donmuş yürekten ödem örneği alırcasınaydı zamanlarım.
Zedelenmiş bir mikrop kalıntısıyla dürtüklenirdi yaşadığım ne varsa,

Ve örselenmiş bir hayatın haritasındaydı kan akıtmışlıklarım...

Dize gelen şehirlerimin şahlanamazlık ülkesiyse hep bendim!
Nasıl çürük bir diş uykudan uyandırır ya seni,

Nasıl bir susuzluk hissedersin ya yağmur ortasında,

İşte öyle birşey benim ki de.

İçimden kesip atmam gereken bir kangren,
Yahut eritilen paslı bir demirin yok olması gibi,

İşte seni kendimden belki öyle yok etmeliyim...

Bu bir vicdanın biyopsisi haline dönüşür de,

Patlar gider yine aşkın sökük dikişleri!
Elimde kalan tek parçaysa kalbin yamalısının en deliklisi...

Ve aşktan bir parça alınca gördüm ki,

Onu var eden etten kemiksizlik ,ruhsuz geçirgenliğimin saydam
bileşeniydi.

Bütünden eksiklik parçadan bölünmüşlükse,

Parçadan kopuk aslında bütünden eksiklikti.
Ve bölünmüşlük çoğalmak içinse,

Hep paramparça olması gerekirdi...

TOLUNA DERGI / TEMMUZ 2022