Page 106 - Computer Network
P. 106
บทที่ 14
การใช้งานช่องสัญญาณ
book)
แบนด์วิดท์ไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารแบบมีสายหรือการสื่อสารแบบไร้สาย ถือว่าเป็นสิ่งที่มีขนาดจำกัด การสนับสนุน
การใช้งานแก่ผู้ใช้จำนวนมากถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ โดยที่ผู้ใช้แต่ละคนอาจมีความต้องการใช้งานไม่เท่ากัน ในบางช่วง
เวลาผู้ใช้หนึ่งอาจต้องการใช้แบนด์วิดท์เพื่อโอนย้ายข้อมูลจำนวนมาก แต่ในบางช่วงเวลาผู้ใช้ดังกล่าวอาจมิได้ส่งข้อ
มูลใดๆเลย หรือผู้ใช้บางคนอาจใช้งานค่อนข้างน้อย แต่เป็นจำนวนบ่อยครั้ง
(partial
ในระบบสื่อสารการมัลติเพล็กซ์ช่วยให้สามารถใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม
การใช้ทรัพยากรร่วมกันทำให้จำเป็นต้องมีการควบคุมเพื่อป้องกันความเสียหายของข้อมูล เนื่องจากการเข้าใช้ของผู้
ใช้พร้อมๆกันจำนวนมาก
ในบทนี้ เราจะได้กล่าวถึงหลักการต่างๆ ที่ใช้ในการเข้าถึงทรัพยากรที่ใช้ร่วมกัน เช่น การสื่อสารร่วมกันแบบเชิง
เวลาได้แก่ Time Division Multiplexing (TDM) หรือในเชิงความถี่ Frequency Division Multiplexing (FDM)
only
หรือ การเข้าใช้ทรัพยากรแบบ ALOHA และ CSMA/CD รวมถึงโพรโตคอลที่เกี่ยวข้อง
14.1 Deterministic Access Methods
KKU
การจัดสรรทรัพยากรแบบ Deterministic Access เป็นการแบ่งโดยผู้ใช้จองช่องสัญญาณล่วงหน้า เพื่อให้เกิดการ
ใช้ทรัพยากรร่วมกัน เราสามารถทำโดยการแบ่งช่องสัญญาณออกเป็นส่วนย่อยในเชิงความถี่ได้แก่ Frequency
Division Multiplexing (FDM) และ เชิงเวลาได้แก่ Time Division Multiplexing (TDM) เป็นต้น
14.1.1 Frequency Division Multiple Access (FDMA)
การใช้ FDMA ถือเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการใช้ทรัพยากรร่วมกัน โดยแต่ละผู้ใช้จะได้รับการจัดสรรช่องความถี่ที่ต่างกัน
ดังแสดงในรูปที่ 14.1 พร้อมทั้งกำหนดให้มี Guard band ระหว่างช่องความถี่ของแต่ละผู้ใช้ เพื่อลดผลของครอส
ทอล์กที่อาจเกิดขึ้น ทั้งนี้ผู้ใช้สามารถที่จะรับข้อมูลของตนที่ถูกส่งร่วมกันโดยการใช้ bandpass filter เราสามารถ
สรุปข้อดีและข้อเสียของ FDMA เทียบกับ TDMA ได้ดังนี้
• ข้อดี
– ไม่จำเป็นต้องมีอุปกรณ์เพื่อใช้เป็นส่วนควบคุมกลาง (coordinator)
– สามารถรองรับการทำงานในระบบแอนะล็อกได้
– การพัฒนาค่อนข้างง่าย ผู้ใช้สามารถใช้เพียง bandpass filter เพื่อแยกสัญญาณที่ต้องการ
97
