Page 265 - Computer Network
P. 265
256 บทที่ 32. QUALITY OF SERVICE (QOS)
ดังนั้น หากพิจารณาในแง่ของเน็ตเวิร์คพบว่าการทำงานของ QoS ถือว่าเป็นคำที่กว้าง เนื่องจาก QoS ขึ้นอยู่
กับปัจจัยต่างๆที่แตกต่างตามผู้ใช้สนใจ เปรียบได้กับตาบอดคลำช้าง แต่ละคนอาจให้คำจำกัดความที่ไม่เหมือนกัน
ว่าช้างมีลักษณะอย่างไร อย่างไรก็ตามเมื่อกล่าวถึงการทำงานของระบบเน็ตเวิร์ค จึงขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ที่ผู้ใช้
สนใจ โดยค่าที่สำคัญสามารถอธิบายได้ดังนี้ [10]
ทรูพุต จากที่ได้กล่าวถึงไปแล้วในหัวข้อที่ 5.1.2 สรุปโดยง่ายก็คือจำนวนแพกเกตที่ส่งสำเร็จ ณ ช่วงเวลาหนื่งไม่
รวมแพกเกตที่มีความผิดพลาดเกิดขึ้น
เวลาหน่วงของแพกเกต ในที่นี้หมายรวมถึงเวลาทั้งหมด ที่ใช้ตั้งแต่ส่งออกจากต้นทางไปยังปลายทาง โดยเวลา
หน่วงของแพกเกตในเร้าเตอร์มีลักษณะคล้ายกับเวลาหน่วงในรูปที่ 5.7
แบนด์วิดท์ หมายรวมถึงความจุที่สามารถใช้ได้ หรืออาจรวมถึงความจุทั้งหมด ดังแสดงในหัวข้อที่ 5.1.1
Residual Error Rate แสดงถึงสัดส่วนของแพกเกตที่เกิดความผิดพลาด สูญหาย หรือซํ้า ต่อจำนวนแพกเกตที่
ส่งระหว่างผู้ใช้ในช่วงเวลาหนึ่งๆ book)
ค่าความผันผวนของเวลาหน่วง (Delay Variation) เนื่องจากความผันผวนของเวลาที่เกิดขึ้น มีผลทำให้ TCP
(partial
ส่งแพกเกตในเน็ตเวิร์คโดยไม่จำเป็น ทำให้เกิดผลกระทบต่อภาพรวมของระบบได้
อัตราการสูญหาย (Loss rate) สามารถพิจารณาจาก อัตราส่วนของแพกเกตที่สูญหายเทียบกับจำนวนแพกเกต
ที่ส่งทั้งหมดในช่วงเวลาหนึ่ง ทั่วไปจะวัดในรูปของเปอร์เซ็นต์ (%)
only
ความสามารถในการใช้งาน (Availability) ความสามารถในการใช้งานเป็นอีกหนึ่งตัวแปรที่สำคัญ เพื่อใช้ใน
การระบุถึงความสามารถในการให้บริการของระบบ ซึ่งรวมความสามารถในการเข้าถึงอุปกรณ์ และความ
สามารถของการทำงานให้เป็นไปตามที่กำหนด ในการส่งข้อมูลอาจแยกเป็นช่วงเวลาที่สามารถใช้งานได้ กับ
ที่ไม่สามารถใช้งานได้ ดังนั้นหากจำนวนการสูญหายของแพกเกตยังอยู่ในค่าที่ยอมรับได้ เราถือว่าระบบ
KKU
สามารถใช้งานได้ แต่หากไม่จะถือว่าระบบใช้การไม่ได้
เพื่อรองรับค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ในบทนี้เราจะได้กล่าวถึงหลักการและโพรโตคอลที่สำคัญ 4 วิธี เพื่อรองรับ
QoS ดังนี้
1. การจัดการกับคิว (Queueing Disciplines): เป็นการทำงานโดยการจัดเรียงลำดับข้อมูลที่ได้รับ เช่นการ
จัดการแบบข้าก่อนออกก่อน หรือการจัดคิวตามความสำคัญของข้อมูล (priority) เป็นต้น
2. การจัดรูปทราฟฟิก (Traffic Shaping): เพื่อไม่ให้ข้อมูลที่ส่งเข้าสู่เน็ตเวิร์คมีค่าสูงเกินกว่าระบบจะสามารถ
รองรับได้ การจัดรูปทราฟฟิก (traffic shaping) จะจำกัดข้อมูลที่เข้าสู่ระบบ โดยบางส่วนจะถูกเก็บไว้ใน
บัฟเฟอร์ หรือกำจัดทิ้งไป หากมีเกินกว่าที่จะรองรับได้ ทำให้ไม่เกิดความคับคั่งของทราฟฟิกในเน็ตเวิร์คจน
ทำให้เกิดผลเสียในภาครวมได้
3. การจองทรัพยากร (Resource Reservation): การจองทรัพยากรที่อยู่ในระบบให้กับการบริการที่ร้องขอ
และรักษาการทำงานไว้จนกระทั่งการให้บริการสิ้นสุด
4. การควบคุมสิทธิ์เข้า (Admission Control): การควบคุมข้อมูลที่จะถูกส่งเข้ามายังในเน็ตเวิร์คให้อยู่ใน
ลักษณะที่สามารถยอมรับได้ หรือมีการตกลงกันล่วงหน้า
