Page 15 - รายงานประจำปีวทส. 2561
P. 15
วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ 15
วิชาการก็มีความจ าเป็นเป็นอย่างยิ่งเพื่อให้ได้ผลผลิตหรือผู้ส าเร็จการศึกษาที่มีคุณภาพในการพัฒนาในระดับ
ต่อไป
แนวทางการพัฒนา
อุดมศึกษาเองต้องสนับสนุนการศึกษาขั้นพื้นฐานอย่างเต็มความสามารถ ในขณะที่รัฐและ
ผู้เกี่ยวข้องเร่งปรับเปลี่ยนหลักสูตรพัฒนาครู และขยายการลงทุนให้เอกชนสร้างห้องเรียนเฉพาะส าหรับเด็กที่มี
ความสามารถพิเศษ โดยเฉพาะประเด็นหลังอุดมศึกษาต้องท างานร่วมกับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจัดหลักสูตร
เฉพาะตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาในระบบเรียนล่วงหน้าโดยการเป็นพี่เลี้ยงในกิจกรรมและโครงงาน สร้างระบบ
Fast track หรือหลักสูตรเกียรตินิยมเฉพาะส าหรับเด็กกลุ่มนี้ในระดับอุดมศึกษา เมื่อรัฐสร้างกลไกชักจูง
นักเรียนเข้าสู่การเรียนอาชีวศึกษาเพิ่มขึ้นจ านวนผู้เข้าเรียนอุดมศึกษาจะลดลง ถ้ากลไกการคัดสรรเด็ก
เหมาะสมจะอาชีวศึกษาจะได้นักศึกษาที่มีความถนัดทางการปฏิบัติจริงในขณะที่อุดมศึกษาจะได้นักเรียนที่มี
ฐานวิชาการ อุดมศึกษาควรมีนโยบายเปิดให้ผู้จบอาชีวศึกษาสามารถเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาได้ด้วย
ความยืดหยุ่นโดยไม่ต้องทิ้งงานทิ้งอาชีพ หลักส าคัญคือ ศึกษาในเงื่อนไขเวลาที่ไม่บีบรัด ไม่ก าหนดว่าต้องเรียน
ส าเร็จในเวลาอันสั้นเช่นระบบการศึกษา 4 ปี ซึ่งเป็นเรื่องของนิสิตและนักศึกษาในวัย 18-22 ปี ที่ได้รับเงินจาก
บิดามารดาหรือเงินกู้จากรัฐมาเรียน จัดการศึกษาแบบการสะสมหน่วยกิตในท านองธนาคารหน่วยกิต (Credit
Bank) จะเป็นสนับสนุนการเรียนรู้ตลอดชีวิตไปในตัว เพื่อพัฒนาครูป้อนให้แก่โรงเรียนและวิทยาลัยอาชีวศึกษา
อุดมศึกษาต้องเร่งทบทวนกระบวนการ สร้างเงื่อนไขให้คนเก่งมาเป็นครู ค านึงถึงความแตกต่างระหว่างระดับ
ประถมศึกษา มัธยมศึกษา และการศึกษาส าหรับช่างเทคนิคที่ใช้ระยะเวลาและกระบวนการต่างกัน อาจรับ
บัณฑิตในสาขาอื่นมาต่อยอดการสอน การฝึกงานในสถานประกอบการในกรณีครูเทคนิค สร้างระบบการผลิต
ครูแบบ 4+x ปี
9. การแก้ปัญหาอุดมศึกษาในปัจจุบัน ในปี พ.ศ.2550 มีจ านวนมหาวิทยาลัยใหม่เกิดขึ้นมาก
จากการรวม 5 กลุ่มสถาบันอุดมศึกษาประกอบด้วย กลุ่มมหาวิทยาลัยของรัฐเดิม กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ
กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล กลุ่มมหาวิทยาลัยชุมชน และวิทยาลัยชุมชน ส่งผลให้คุณภาพการศึกษา
ลดต่ าลงเกิดการแข่งขันแย่งนักศึกษาในพื้นที่เดียวกัน การบริหารแบบอุดมศึกษาพาณิชย์โดยไม่ค านึงว่าบัณฑิต
จะว่างงาน ตลอดจนการละเลยต่อธรรมาภิบาลและประสิทธิภาพของการบริหารสถาบันและอุดมศึกษาโดยรวม
แนวทางการพัฒนา
คณะกรรมการการอุดมศึกษาจัดท าหลักเกณฑ์เพื่อแก้ปัญหาการไร้ทิศทาง ความซ้ าซ้อน การขาด
คุณภาพและประสิทธิภาพด้วยการลดเลิกหลักสูตรที่ไม่ใช่ความต้องการของสังคมหรือการพัฒนาเศรษฐกิจ ลด
เลิกคณะและสถาบันที่มีคุณภาพการศึกษารุนแรง มีกลไกตรวจสอบและศูนย์สถิติอุดมศึกษา อุดมศึกษาใช้การ
ประเมินคุณภาพการศึกษาเป็นกลไกหลักในการแก้ปัญหาดังกล่าว น าผลประเมินมาใช้ประโยชน์ และพัฒนาสู่
ระบบประกันคุณภาพ แบ่งอุดมศึกษาเป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มวิทยาลัยชุมชน กลุ่มมหาวิทยาลัยสี่ปีและ
มหาวิทยาลัยศิลปศาสตร์ กลุ่มมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเฉพาะทาง และ
มหาวิทยาลัย Comprehensive และกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจัย มหาวิทยาลัยบัณฑิตศึกษา ทั้ง 4 กลุ่มมีจุดเน้น
ต่างกัน วางต าแหน่งของแต่ละสถาบันให้เหมาะสม ตอบสนองต่อยุทธศาสตร์การสร้างขีดความสามารถในการ
รายงานประจ าปีวิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ ปี 2561
