Page 158 - ebook 10.10.63

ถึงเวลา นางฟ้ากลับสวรรค์

ิ
ี
ด้วยรอยย้มท่ปรากฏบนใบหน้าของผู้หญิงรูปร่างเล็กใบหน้ารูปไข่ดวงตา
โตกลมสวย ผมยาว ตรง สีน�้าตาลเข้ม ก็พอท�าให้คนรอบข้างสัมผัสได้ถึงความ

สดใส ร่าเริงและความโอบอ้อมอารีอย่างเปี่ยมล้น คุณแม่เป็นคนที่พูดน้อย จึงมัก

แสดงออกด้วยรอยยิ้มให้คนรอบข้างแทนค�าพูดเสมอและในความพูดน้อยของคุณ

แม่นั้น ใครจะทราบว่า ชีวิตเบื้องหลังของคุณแม่นั้น คือความเสียสละ และการอุทิศ

ตนให้กับครอบครัว การงาน และลูกเสมอมา

คุณแม่อรวรรณอาศิรวาทวณิชย์คือหลานคนโตของตระกูลเอ็งอุทัยวัฒน์

และเป็นลูกสาวคนโต และพี่สาวคนโตของน้องๆอีก ๕ คน วั่ววะกง (คุณตา) และ

วั่ววะม่า (คุณยาย) เล็งเห็นความส�าคัญของการศึกษา จึงส่งคุณแม่มาศึกษาต่อใน

ระดับมัธยมปลายที่กรุงเทพฯ และนี่เองคือจุดเริ่มต้นของชีวิตคุณแม่ ที่ออกเดิน

ทางจากจังหวัดบ้านเกิดอุดรธานี

ไม่เพียงแต่ต้องปรับตัวเข้าสู่วิถีชีวิตเมื่องกรุงฯคุณแม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน มี

ี
ี
ผลการเรียนดีเด่นอยู่เสมอและตลอดระยะเวลาท่คุณแม่อยู่ท่กรุงเทพฯด้วยความท ่ ี
เป็นพี่คนโตคุณแม่ได้เสียสละเวลาส่วนตัวได้ดูแลจัดการความเป็นอยู่ให้น้องๆ รวม

ื
ิ
ื
ี
ุ
ึ
ไปถงจัดการเรองอาหารการกนอย่างไม่ขาดตกบกพร่องคณแม่จึงเปรยบเสมอน
่
ผู้ปกครอง และเป็นเสาหลักของบ้านที่กรุงเทพให้กับน้องๆ นอกจากบทบาทพี่สาว
คนโตคณแม่ได้ทาหน้าทลูกทดคณแม่ได้ดแลว่ววะกง(คุณตา)ตลอดระยะเวลาท่วว
ั
ู
่
ั
ี
ุ
ี
ี
่
่
ุ
�
ี
�
ี
ั
วะกง(คุณตา)พักรักษาตัวในช่วงบ้นปลายชีวิตท่บ้านท่กรุงเทพฯคุณแม่ทาหน้าท ี ่
ี
ลูกสาว ท�ากับข้าวให้วั่ววะกงทานเป็นความกตัญญู และความรักที่คุณแม่มีให้คุณ
ตา คุณยาย และน้องๆ คือ สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ และจดจ�าเกี่ยวกับคุณแม่โดยเสมอมา