Page 174 - ebook 10.10.63
P. 174
เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกเสียใจมากจากการจากไปของพี่สาวที่เป็นที่รัก ถึงแม้จะ
รู้ว่าวันนี้ต้องมาถึงสักวัน เพราแจ้มีอาการป่วยมาเป็นระยะหนึ่งแล้ว แต่พอวันนี้มา
ถึงจริง ก็อดที่จะใจหายไม่ได้ เราเกิดวันเดียวเดือนเดียวกัน ห่างกันแค่ 2 ปี ทุกครั้ง
ี
ึ
ท่ถึงวันเกิดผมซ่งก็จะเป็นวันเกิดแจ้เช่นเดียวกัน ถ้าผมโทรไปอวยพรแจ้ช้าแจ้จะเป็น
ฝ่ายที่โทรมาอวยพรผมก่อนเสมอ ต่อไปนี้คงไม่มีอีกแล้ว
แจ้เป็นคนพูดน้อย เก็บความรู้สึกทุกอย่างไว้ในใจเสมอเป็นพี่ที่ท�าหน้าที่พี่ได้
อย่างดีมากๆ ช่วงที่คุณพ่อป่วยต้องไปรักษาตัวที่กรุงเทพ คุณแม่ต้องท�างานอยู่
บ้านที่อุดรธานี แจ้ต้องท�าหน้าที่แทนคุณแม่ เลิกจากเรียนที่โรงเรียน แทนที่แจ้จะได้
ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน แจ้ต้องรีบกลับบ้าน ไปตลาดเพื่อซื้อของมาท�าอาหารให้คุณ
พ่อและน้องๆ แจ้ท�าหน้าที่ได้แบบไม่ขาดตกบกพร่องเลย ผมจ�าได้ไม่มีวันลืม
เราอาจจะห่างกันไปบ้างหลังจากที่แจ้แต่งงานแล้วย้ายไปอยู่ที่นครปฐม แต่เรา
ยังคงได้คุยกันทางโทรศัพท์ ถามทุกข์สุขกันและยังคงคิดถึงกันเสมอเมื่อไรที่ผมและ
ครอบครัวได้ไปกรุงเทพ ก็จะแวะไปหาที่นครปฐมบ้าง หรือนัดเจอกันที่กรุงเทพบ้าง
ผมรู้ว่าแจ้ดีใจทุกครั้งที่ได้เจอกัน ซึ่งผมก็ดีใจเช่นกัน
แม้วันนี้เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แต่ผมก็อยากให้แจ้รู้ว่า น้องคนนี้จะยังคงระลึก
ถึงแจ้ตลอดไป
ด้วยรักและอาลัย
จากคุณสราวุฒิ เอ็งอุทัยวัฒน์ (คุณต้อม)
