Page 177 - ebook 10.10.63
P. 177

คิดถึงคนบนฟ้า คิดถึงนะค่ะพี่ป้อม

              5ปี  แล้วนะค่ะ  ที่หนูได้รู้จักพี่ป้อม  ถึงจะเป็นแค่เวลาไม่นาน  แต่หนูก็ดีใจที่  หนูได้อยู่

              ใกล้ชิดกับพี่ป้อม พี่ป้อมให้ความรักความห่วงใย ความผูกพัน ความเมตตากับหนู


              พี่ป้อมสอนให้หนูท�าในสิ่งที่หนูคิดว่า  ตัวหนูท�าไม่ได้  เช่น  ความเป็นระเบียบ  ความ

              ละเอียดในทุกๆเรื่อง  ความท�าความสะอาดทุกอย่าง  หนูจะจดจ�าทุกอย่างที่พี่ป้อม

              สอนหนูไว้ในใจตลอดไปนะค่ะ  หนูพูดไม่ค่อยเก่ง  เขียนเป็นค�าพูดไม่ค่อยถนัด  แต่มี

              สิ่งหนึ่งที่หนูกล้าพูด คือ หนูรักและเคารพพี่ป้อมมากนะค่ะ



                                                   ด้วยรักและอาลัย

                                           จาก รัตนาภรณ์ มะจุเงิน (เงาะ)




                                                  ี
                                                         ี
                                                                                ี
                      ื
              ก่อนอ่นผมขอขอบพระคุณพ่อ๋า พ่ป้อม และคุณนัท ท่ได้เมตตาผมรับผมเข้า
              ท�างานครับและได้มาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวพี่ และผมก็ดีใจที่พี่อ๋า พี่ป้อม  คุณ
              นัท ไว้ใจให้ผมได้ดูแลครอบครัวของพี่ ซึ่งตลอดเวลา 5 ปี ที่ผ่านมาผมอาจจะมีท�า

              หน้าที่ ผิดพลาดบกพร่องไปบ้าง ผมก็ได้พี่อ๋า พี่ป้อม คุณนัท คอยสอนให้ผมได้

                                                                                   ี
                                    ี
                          ิ
                                                             ื
                                                                                             ี
              เรียนรู้ในส่งต่างๆท่ถูกต้องและหลายๆเร่องและช่วงหลังๆท่ผ่านมาน้ผมได้ดูแลพ                     ี ่
                                        ี
              ป้อมมากข้นค่อยพาพ่ป้อมไปดูคอนเสิร์ตพาไปกินข้าวพาพ่ป้อมไปหาหมอออก
                          ึ
                                                                                    ี
              กาลังกายและได้ยืนอยู่ข้างๆพ่ป้อมจนวินาทีสุดท้ายของการจากไปไม่มีวันกลับ
                                                 ี
                �
              ของพี่ป้อม ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น แต่ด้วยฟ้าอาจจะลิขิตไว้ ให้พี่
              ป้อมหรือนางฟ้าของทุกคนได้กลับสู่สรวงสวรรค์  คอยดูแล  และปกปักรักษาทุกๆ

              คนในครอบครัว “ภัทรชัย” ให้อยู่ดีมีความสุขทุกคน และผมก็ดีใจที่ได้ท�าหน้าที่ครั้ง

              สุดท้าย  ด้วยการน�าทางพาพี่ป้อมกลับบ้าน  ถึงจะเป็นร่างพี่ป้อมที่ไร้วิญญาณแต่

              ไม่ได้ไร้ความรู้สึกและความผูกพัน  ทุกคนอาจจะเสียใจกับการจากไปของพี่ป้อมแต่

              ในความเสียใจนั้นแฝงไปด้วยความดีใจที่พี่ป้อมได้ไปสบายแล้วไปสู่ภูมิภพที่ดีแล้ว ไป


              เป็นนางฟ้าบนสรวงสวรรค์ ที่สวยงาม และต่อจากนี้ผมก็จะท�าหน้าที่ดูแลพี่อ๋า คุณ

              นัท ให้ดีที่สุด พี่ป้อมไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้ครับ


                                                   ด้วยรักและอาลัย
                                         จาก นายอนุวัฒน์ พลายพันธุ์ (โอ๊ต)
   172   173   174   175   176   177   178   179   180   181   182